معنی خدره

[ خِ رَ ] (اِخ) بطنی است از ذهل بن شیبان. (انساب سمعانی).[ خُ رَ ] (ع اِ) تاریکی سخت. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة) (از تاج العروس) (از للسان العرب).[ خُ رَ ] (اِخ) نام ماده خری. (از منتهی الارب) (از ناظم الاطباء).[ خُ رَ ] (اِخ) نام گروهی از انصار است. (از منتهی الارب) (از انساب سمعانی). ابوسعید خدری از این گروه است.[ خَ دِ رَ ] (ع ص، اِ) خرمای نارسیده که از درخت افتد. (از ناظم الاطباء) (از منتهی الارب) (از لسان العرب). || مؤنث خَدِر. (از اقرب الموارد). رجوع به خدر شود. || (ع ص) نعت است مر عضوی یا حسی که بخواب رفته. (منتهی الارب). یقال: اعضاء خدره؛ عضوهای بخواب رفته. (از منتهی الارب) (از اقرب الموارد). || نعت است شب تاریک را. یقال: لیل خدره؛ شب تاریک. || نعت است شب نمناک را. (از منتهی الارب).[ خُ / خَ رَ ] (اِ) خرده و ریزهٔ هر چیز. (از برهان قاطع) (انجمن آرای ناصری) (آنندراج). صاحب آنندراج و انجمن آرای ناصری آنرا مقلوب «خرده» آورده اند و صحیح می نماید. (حاشیهٔ برهان چ معین): نه در آن معده خدرهٔ میده.سنائی. گر چنین خانی نچینی خدرهٔ تتماج را. مولوی (از فرهنگ جهانگیری). || شرارهٔ آتش. (از برهان قاطع) (از انجمن آرای ناصری) (آنندراج) (ناظم الاطباء). خدرک. جرقه. جریغه. اخگر: شرارهٔ خدره بود مارج و شواط لهب زبانه فحم چه انگشت رماد خاکستر. (نصاب الصبیان). مخزن مه بدرهٔ موزون تست آتش خور خدرهٔ کانون تست. کاتبی (از آنندراج). جَثوَه، جَذوَه. رجوع به خدرک شود.