معنی خدای‌فروشان
4 بازدید
[ خُ فُ ] (اِ مرکب) خدافروشان. آن اهل لعنت که دعوی خدایی کنند. (شرفنامهٔ منیری). صاحب برهان قاطع ذیل کلمه خدافروشان آرد: کنایه از صوفیان زراق که بظاهر خود را بیارایند و آنهایی را نیز گویند که دعوی خدایی کردند، یعنی شداد و نمرود و آنها را خدای فروشان هم گویند: خود را درم خرید رضای خدای کن دامن ازین خدای فروشان فرونشان.خاقانی.
کلمات هم‌قافیه با «خدای‌فروشان»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ان» برای سرودن شعر