معنی خدای‌ترس
5 بازدید
[ خُ تَ ] (نف مرکب) خداترس. آنکه از خدای ترسد. آنکه از خدا بیم دارد. کنایه از متقی و پرهیزگار: جمشید در اول پادشاهی سخت عادل و خدای ترس بود. (نوروزنامهٔ خیام). - خدای ناترس؛ آنکه از خدای نترسد. بی ایمان. بی دین. ناپرهیزگار. - ناخدای ترس؛ خدای ناترس : ای ناخدای ترس مشو آینه پرست رنج دلم مخواه و منه دل بر آینه.خاقانی. صبرم دهد خدای که آن ناخدای ترس مست است و بی ملاحظه بیداد می کند. ملا شانی (از آنندراج).
کلمات هم‌قافیه با «خدای‌ترس»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «رس» برای سرودن شعر