معنی خداگیر
6 بازدید
[ خُ ] (ن مف مرکب) کنایه از کسی که ببلای آسمانی و آفت ناگهانی گرفتار شود. (از آنندراج): چو گیرد عدو را شه از حق گزین خداگیر معنی ندارد جز این. ملاطغرا (از آنندراج). در فرهنگ ناظم الاطباء بخداگیر معنی مصدری داده شده است، بدینگونه: خداگیر یعنی گرفتار قهر و غضب خدا شدن و در بدبختی ناگهانی افتادن. اما ظاهراً این تعبیر ناظر به «خداگیر شدن» است نه خداگیر و «خداگیر» در اصل وصف مرکبی است که بجای موصوف نشسته و در معنی اسمی بکار رفته است.
کلمات همقافیه با «خداگیر»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «یر» برای سرودن شعر