معنی خبج

[ خَ ] (ع مص) کسی را با عصا زدن. (از منتهی الارب) (از قاموس) (از لسان العرب) (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از تاج المصادر بیهقی) (از اقرب الموارد) (از تاج العروس) (از البستان): خبجه بالعصا؛ او را با عصا زد. || تیز دادن. (از منتهی الارب) (از قاموس) (از لسان العرب) (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از تاج العروس). حَبِق. (از تاج المصادر بیهقی). خبج بالاست: تیز داد. || جماع کردن. گائیدن. (از منتهی الارب) (از لسان العرب) (از تاج العروس) (از قاموس) (از اقرب الموارد). آرمیدن با زن.[ خَ بِ ] (ع ص) گول. (از منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة) (از معجم الوسیط) (از البستان).[ خُ بَ ] (اِخ) قریه ای است از اعمال یمن به عربستان. (از معجم البلدان یاقوت حموی).