معنی خاندیش

(اِخ) نام سلسله ای بوده است که از ۸۰۱ تا ۱۰۰۸ هـ . ق. (۱۳۹۹ -۱۵۹۹ م.). در قسمتی از هندوستان حکومت کرده اند. نخستین پادشاه این خاندان ناصرخان اولین فرمانروای مسلم خاندیش است که خود را از زیر بار اطاعت سلاطین دهلی بیرون آورد و مدعی رساندن نسب خویش بخلیفهٔ ثانی عمر شد. این شخص از راه مواصلت با پادشاهان گجرات نسبت داشت و ممالک او که شامل درهٔ سفلای نهر تپتی نیز بود با خاک گجرات فقط بواسطهٔ بیشه ای مجزا میشد و پایتخت او شهر برهان پور و در نزدیکی قلعهٔ اسیرگره بود. اکبرشاه برهان پور را گرفت و در ۹۷۰ هـ . ق. (۱۵۶۲ م.) پادشاه آن را دست نشاندهٔ خود کرد ولی خاندیش تا سال ۱۰۰۸ هـ . ق. ضمیمهٔ ممالک مغول نشده بود. در این تاریخ قلعهٔ اسیرگره پس از شش ماه محاصره مسخر گردید و سلسلهٔ سلاطین خاندیش برافتاد. <۵۳۰۶۴۰۰۶۰۱۹۴۲۰۰۱>... این سلسه بدست مغولان برافتاد. (از طبقات سلاطین لین پول ص ۲۸۵ و معجم الانساب زمباور صص ۴۳۴ -۴۳۵).