معنی خاصه‌بک
6 بازدید
[ صَ / صِ ] (ص مرکب، اِ مرکب) بزرگ. بزرگوار. لقبی از القاب ترکان است و در دورهٔ قاجاریه نیز بوده و آن مرکب از خاصهٔ عربی و بک ترکی است : آنکه گرفت دست تو خاصه بک زمان بود. مولوی (غزلیات). بادهٔ خاص درفکن خاصه بک خدا توئی. مولوی (غزلیات).
کلمات هم‌قافیه با «خاصه‌بک»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «بک» برای سرودن شعر