معنی خازمیه

[ زِ می یَ ] (اِخ) نام یکی از آئین های اسلامی است. بیشتر عجارده سیستان بدین آئینند و دربارهٔ قدر و استطاعت و خواست خدا بروش اهل سنت رفته اند و گویند: آفریدگاری جز خدا نیست و چیزی جز خواست او نباشد و استطاعت با فعل است. میمونیه را که دربارهٔ قدر و استطاعت از معتزله پیروی کنند کافر شمارند. پس از آن خازمیه با بیشتر خوارج دربارهٔ دوستی و دشمنی با مردمان اختلاف کرده اند و گفتند آن دو در پیش خدای دو صفت بیش نیست و خداوند بنده ای را دوست دارد که به او ایمان آورد اگر چه در بیشتر زندگیش کافر بوده باشد و اگر بنده ای در پایان عمر خود بکفر گراید گر چه در بیشتر عمرش مؤمن بوده باشد باز کافر است و خداوند پیوسته دوستدار دوستان و دشمن دشمنان خود میباشد. این سخن موافق گفتار اهل سنت است در موافاة جز اینکه اهل سنت خازمیه را الزام کردند بر اینکه دربارهٔ علی و طلحه و زبیر و عثمان خداوند وفای بعهد کرده و بنا به آیهٔ کریمه {/B«لَقَدْ رَضِیَ اَللََّهُ عَنِ اَلْمُؤْمِنِینَ إِذْ یُبََایِعُونَکَ تَحْتَ اَلشَّجَرَةِ » ۱-۹۴۸:۱۸/}(قرآن ۴۸/۱۸)، از جهت بیعتی که در زیر درخت با پیغمبر کردند خدا خشنودی خود را آشکار ساخت و آنان را به بهشت خواهد برد. زیرا اگر خشنودی خداوند از بندهٔ با ایمان مردن او باشد واجب است که بیعت کنندگان زیر درخت با پیغمبر نیز چنین باشند و علی و طلحه و زبیر از ایشانند و اما عثمان در آن روز بیعت اسیر بود و پیغمبر از سوی وی بیعت کرد و دست خود را بجای دست او گذارد و بنابراین بطلان گفتار کسانی که این چهار تن را کافر شمارند روشن است. (از ترجمهٔ الفرق بین الفرق ص ۸۸ و ۸۹). صاحب بیان الادیان اینان را از اصحاب شعیب بن خازم می داند. (بیان الادیان ص ۴۹). در مختصرالفرق س ۸۰ اینان را حازمیه و شهرستانی در ج ۱ ص ۲۰۶ چ احمد فهمی جازمیه از اصحاب جازم بن علی می داند. در تعریفات جرجانی: جازمیه اصحاب جازم بن عاصم اند که با شعیبیه همداستان شدند. (حاشیهٔ ترجمهٔ فارسی الفرق بین الفرق ص ۸۸). رجوع به جازمیه و حازمیه شود.