معنی خاره‌سنگ

[ رَ / رِ سَ ] (اِ مرکب) سنگ خاره. سنگی که از جنس خاره باشد. صخره. صخرهٔ صّماء: تهمتن یکی خانه از خاره سنگ برآورده دید اندر آن جای تنگ.فردوسی. بکشتند چندان در آن خاره سنگ که از خون زمین گشت پشت پلنگ. فردوسی. بسوزد بر ایشان دل خاره سنگ که نام بزرگی درآمد به ننگ.فردوسی. ز بیم عقابان پولادچنگ نگردد کسی گرد آن خاره سنگ.نظامی. کمر در کمر کوهی از خاره سنگ که آورده چون سبزمینا برنگ.نظامی. دو کبک دری دید بر خاره سنگ به آئین کبکان جنگی بجنگ.نظامی. رهی پیچ بر پیچ تاریک و تنگ همه راه پر خار و پرخاره سنگ.نظامی. چو بر پشتهٔ خاره سنگ آمدم ز بس تنگی ره بتنگ آمدم.نظامی. بچندین سر تیغ الماس رنگ نسفتند چون سنگی از خاره سنگ.نظامی.