معنی حیاط
6 بازدید
[ حَ ] (از ع، اِ) محوطه و هر جای دیواربست و سرای و خانه و صحن خانه. (ناظم الاطباء). صحن و گشادگی خانه. در تداول فارسی، فضائی وسیع و بی سقف که اطاقها بر طرفی یا چند طرف آن بنا شده است. - حیاط آشپزخانه. - حیاط اندرونی. - حیاط بیرونی. - حیاط خلوت؛ سراچه ای در خانه که برای کارهای خاص کنند. - حیاط طویله.(ع اِ) جِ حائط. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). رجوع به حائط شود.
کلمات هم‌قافیه با «حیاط»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «اط» برای سرودن شعر