معنی حکمة
[ حِ مَ ] (ع اِ) رجوع به حکمت شود.[ حَ کَ مَ ] (ع اِ) کام لگام که در آن افسار باشد. (منتهی الارب). حلقهٔ آهنی که بر دهنهٔ لجام اسب کنند. کام. دهانه. حلقهٔ لگام. (از مهذب الاسماء). حلقهٔ لگام زیرین. احکام؛ حکمه بر سر اسب کردن. (تاج المصادر بیهقی). || پیش روی آدمی. || شأن آدمی و امر وی. || زنخ گوسفند. پوز. پوزه. پتفوز گوسبند. || قدرت و منزلت. || سورهٔ محکم غیر منسوخ از قرآن.[ حَ مَ ] (ع مص) لگام به دهن اسب کردن. || بازداشتن از کاری. (تاج المصادر بیهقی). || بازگشتن. رجوع.[ حَ کَ مَ ] (اِخ) نام هازل و دلقک ولیدبن عبدالملک.
کلمات همقافیه با «حکمة»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «مة» برای سرودن شعر