معنی حوبة

[ حَ بَ ] (ع اِ) مادر. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || پدر. || خواهر. || دختر. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || قرابت از جانب مادر. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). گویند: لی فیهم حوبة؛ اَی قرابة من الام. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || رقت مادر بر فرزند. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || اندوه. (منتهی الارب). هم. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || (اِمص) درویشی و حاجت. || حالت. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). و گفته نمیشود جز در شر و بدی گویند: بات بحوبة سوء. (اقرب الموارد). || (ص) مرد ضعیف. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). و بضم حاء نیز آید. ج، حُوَب. (منتهی الارب). || زن ضعیف زمین گیر. (از اقرب الموارد). || (اِ) زوجه و زن. (منتهی الارب) (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || سریة. (منتهی الارب) (اقرب الموارد): در حدیث است: اتقوا اللََّه فی الحوبات؛ اَی النساء المحتاجات. (اقرب الموارد). || گناه و اثم. (اقرب الموارد) (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). بزه و گناه در عقوق مادر و خواهر. و به ضم هم آمده. (منتهی الارب). || ستور. || وسط خانه. || (مص) گناه کردن. حَوب. حوبة. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).[ بَ ] (ع اِ) مادر. (ناظم الاطباء). || قرابت از سوی مادر. (اقرب الموارد). || زوجه. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد): ان لی حوبة اعولها؛ ای ضففة و عیالا. (اقرب الموارد). || سریت. || شدت. (ناظم الاطباء). || وسط خانه. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء). || حیوان باری. (ناظم الاطباء). || مرد ضعیف. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). || کسی که نه خیر دارد و نه شر: انما فلان حوبة؛ اَی لیس عنده خیر و لاشر. || وسط خانه. (ناظم الاطباء). || بزه و گناه. (اقرب الموارد). ج، حُوَب. (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). رجوع به حَوبَة شود.