معنی حصاد

[ حَ / حِ ] (ع مص) درودن. (دهار) (زوزنی) (تاج المصادر بیهقی) (ترجمان عادل بن علی). درویدن. بدرودن. بدرویدن. درو. درود. دارا. درو کردن. درودن به دهن. حصد. احتصاد. مقابل زرع. بریدن کشت با داس : پس چو تن باشد جهاد و اعتقاد جان این کشتن نباتست و حصاد.مولوی. صاحب قاموس کتاب مقدس گوید: موسم حصاد گاهی بواسطهٔ پست و بلندی محل تفاوت نماید، چنانکه موسم حصاد محلی زودتر از محل دیگر رسد و حصاد حبوبات مختلفهٔ هر یک به موسم خود پی درپی آمده هر یک را اسمی خاص بود. چنانکه حصاد گندم (اول سموئیل ج ۱۲ ص ۱۷). و حصاد جو (کتاب روت ج ۱ ص ۲۲) و غیره. گندم را با داسهای تیز میدرویدند. (ارمیا ج ۵۰ ص ۱۶) و دسته ها و بافه ها بسته. (روت ج ۲ ص ۱۶) (مزامیر ج ۱۲۹ ص ۷). و بر عرابه ها گذارده به خرمن گاه میبردند. (قاموس ج ۲ ص ۱۳). و در آنجا آنها را بواسطهٔ گاو و اسبابی که مخصوص این کار بود کوبیده به باد میدادند و بموافق (سفر تثنیة ج ۲۵ ص ۴) جایز نبود که دهان گاوان خرمن کوب را ببندد. و موسم، حصاد موسم فرح و شادی بود. (اشعیا ج ۹ ص ۳) و حصاد در کتاب روت بیان مفصلا گشته است. اما در عهد جدید عیسی مسیح حصاد را اشاره با انقضای دنیا و انجام عالم میفرماید. (متی ج ۱۳ ص ۳۹) که حصادکنندگان ملائکه میباشند و میفرماید که آن فرشته در آن وقت داس خود را پیش خواهد آورد «زیرا که حاصل زمین خشکیده است». (مکاشفة ج ۱۴ ص ۱۵) (قاموس کتاب مقدس). رجوع به درو شود.[ حُ صْ صا ] (ع ص، اِ) جِ حاصد. حصدة. دروگران. درودگران.[ حَ صْ صا ] (ع ص) حاصد. دروگر. لغت مبالغه از حصاد. دروگر. (مهذب الاسماء). درودگر.[ حَ ] (ع اِ) درو. هنگام درو.