معنی حشفة

[ حَ فَ ] (ع اِ) خرمای بد. ج، حشف.[ حَ شَ فَ ] (ع اِ) سر کلاه نره. ختنه گاه مردم. دور ختنه گاه مردم. (مهذب الاسماء). سر نره. مافوق ختان. زبر ختان. سر شرم مرد و آن از بالای ختان باشد. سر قضیب. ج، حَشَف، حَشَفات. مهر نره تا ختنه جای. (منتهی الارب). فیشلة. || بیخ های کشت که بعد درو باقی مانده باشند. (اقرب الموارد). || پیرزن کلانسال. || خمیر خشک. || ریشی که در نای و گلوی مردم و شتر برآید. (منتهی الارب). || صخره ای که در دریا باشد. سنگی در یک زمین هموار. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). ج، حِشاف، حَشَف، حَشَفات.