معنی حسین مجتهد

[ حُ سَ نِ مُ تَ هِ ] (اِخ) ابن ضیاءالدین حسن بن محمد موسوی عاملی کرکی معروف به امیر حسین مفتی و سید حسین مجتهد و خاتم مجتهدین است که از جبل عامل به ایران آمده ساکن قزوین شد و سپس به اردبیل رفت و دوباره به قزوین بازگشت و در اینجا در سال ۱۰۰۱ هـ . ق. کشته شد. و جنازه اش را به عراق حمل کردند. او راست: «الاقتصاد فی الاعتقاد» و «البقرة» و «التذکرة» و «تفسیر آیة احل لکم» و «دعامة الخلاف من نجاسة اهل الخلاف» و «دفع المنافاة عن التفصیل و المساواة» و «التوحید» و «الطهماسبیة» و «رفع البدعة» و «سیادة الاشراف» و «شرح روضهٔ کافی» و «شرح شرایع» و «صحیفة الامان» و «عیون الاخبار» و «کتاب الطهارة» و «اللمعة فی صلاة الجمعة» و «النفحات الصمدیة» و «النفحات القدسیة». (هدیة العارفین ج ۱ ص ۳۲) (معجم المصنفین ج ۴ ص ۳) (ذریعه در نامهای کتب او).