معنی حسین قبانی

[ حُ سَ نِ قَ بْ با ] (اِخ) ابن علی منجم. او راست: «اوضح الدلائل» در علم هیئت. و در ۹۵۲ هـ . ق. /۱۵۴۵ م. درگذشته است. (ایضاح المکنون ج ۱ ص ۱۵۰) (معجم المؤلفین) (هدیة العارفین ج ۱ ص ۳۱۸).[ حُ سَ نِ قَ بْ با ] (اِخ) ابن محمدبن زیاد نیشابوری مکنی به ابوعلی قبانی محدث و مورخ. متولد در خراسان در سال دویست وده و اندی و متوفی در ۲۸۹ هـ . ق. / ۹۰۲ م. سفرها کرد و حدیثها شنید و گفت، و مسندی نگاشت. (معجم المؤلفین از سیر النبلاء ج ۹ ص ۱۸) (الوافی بالوفیات ج ۱۱ ص ۱۱۱) (تهذیب التهذیب) (تذکرة الحفاظ) (شذرات الذهب) (مرآت الجنان) (هدیة العارفین ج ۱ ص ۳۰۴). و در برخی موارد قبائی آمده است. و رجوع به ابوعلی حسینی شود.