معنی حسین فارسی
[ حُ سَ نِ ] (اِخ) ابن زیدبن علی بن خدیجهٔ فارسی مقلب به امام مظفر. او راست: «جامع ما فی القرآن من الآیات الناسخه و المنسوخه». وی در ۴۵۷ هـ . ق. ۱۰۶۵ م. درگذشته است. (معجم المؤلفین از بروکلمان ذیل اول ص ۷۲۲).[ حُ سَ نِ رِ ] (اِخ) کمال الدین. یکی از علمای نحو. او راست: «تنقیح المناط» و «اساس القواعد».
کلمات همقافیه با «حسین فارسی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «سی» برای سرودن شعر