معنی حسین غضایری

[ حُ سَ نِ غَ یِ ] (اِخ) ابن عبیداللََّه بن ابراهیم مکنی به ابوجعفر بغدادی معروف به ابن غضایری. از فقهای شیعه و متکلم و از رجال شناسان بود. تألیفات بسیار در کلام دارد و یک رساله در رجال بنام «الضعفاء» دارد، که در آن مجروحین و غیر موثقان را جمع کرده و در ۴۱۱ هـ . ق. /۱۰۲۰ م. درگذشته است. احوال او در ذریعه ج ۴ ص ۲۸۸ و فهرست کتابخانهٔ دانشگاه ج ۲ ص ۶۱۲ و معجم المؤلفین و سیر النبلاء ج ۱ ص ۷۳ و لسان المیزان و ایضاح المکنون و المیزان ج ۱ ص ۲۵۳ و تنقیح المقال و روضات الجنات ص ۱۸۳ و هدیة العارفین ج ۱ ص ۳۰۸ و فهرست اعلام ذریعه آمده است. و رجوع به ابوجعفر حسین در این لغتنامه شود.