معنی حسین طبری
[ حُ سَ نِ طَ بَ ] (اِخ) ابن اردشیربن محمد کاتب ملقب به نجم الدین و مکنی به ابوعبیداللََّه. شاگرد نجیب الدین یحیی (۶۰۱ -۶۸۹ هـ . ق.). بوده و از وی اجازهٔ روایت دارد. (ذریعه ج ۱ ص ۲۵۳).[ حُ سَ نِ طَ بَ ] (اِخ) ابن علی بن حسین شافعی مکنی به ابوعبداللََّه. فقیه محدث. در ۴۱۸ هـ . ق. /۱۰۲۷ م. متولد شد و در خراسان فقه آموخت، و در مکه در شعبان ۴۹۸ هـ . ق. /۱۱۰۵ م. درگذشت. او راست: «العدة» و جز آن. (الوافی بالوفیات صغدی ج ۱۱ ص ۱۰۰) (معجم المؤلفین) (شذرات الذهب ج ۳ ص ۴۰۸).
کلمات هم‌قافیه با «حسین طبری»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ری» برای سرودن شعر