معنی حسین طائفی

معنی حسین طائفی

[ حُ سَ نِ ءِ ] (اِخ) ابن علی بن عبدالشکور طائفی حریری معروف به متقی صوفی. او راست: «النفحة العنبریة» و در ۱۲۰۶ هـ . ق. /۱۷۹۲ م. درگذشت. (معجم المؤلفین از حلیة البشر ج ۱ ص ۵۲۳) (هدیة العارفین ج ۱ ص ۳۲۷) (ایضاح المکنون).
[ حُ سَ نِ ءِ ] (اِخ) ابن سلیمان بن ابی الحسن بن سلیمان بن ربان طائی حلبی ملقب به شرف الدین. دیوان شعر و مؤلفاتی دارد. در ۷۰۲ هـ . ق. /۱۳۰۳ م. متولد شد و در ۷۷۰ هـ . ق. /۱۳۶۹ م. درگذشت. (درر الکامنه ج ۲ ص ۵۵) (کشف الظنون) (معجم المؤلفین) (هدیة العارفین ج ۱ ص ۳۱۵).

کلمات هم‌قافیه با «حسین طائفی»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «فی» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید