معنی حسین صیمری

معنی حسین صیمری

[ حُ سَ نِ صَ مُ ] (اِخ) ابن مفلح بن حسن بحرینی ملقب به نصیرالدین فقیه. متوفی در محرم ۹۳۳ هـ . ق. / ۱۵۲۶ م. در سن هشتاد سالگی درگذشت و در سلم آباد خوزستان دفن شد. او راست: مناسک صغیر و مناسک کبیر و رساله در جواز حکومت شرعی و غایةالمرام فی شرح شرایع الاسلام و جز آنها. (ذریعه) (اعیان الشیعه ج ۲۷ ص ۲۸۴) (ایضاح المکنون) (معجم المؤلفین) (هدیة العارفین ج ۱ ص ۳۱۷).
[ حُ سَ نِ صَ مُ ] (اِخ) ابن علی بن محمدجعفر صیمری مکنی به ابوعبداللََّه فقیه رجال شناس. از اهالی صیمر خوزستان و قاضی مدائن (تیسفون) بود. وی در ۳۵۱ هـ . ق. /۹۶۲ م. متولد و در بغداد در شوال ۴۳۶ هـ . ق. /۱۰۴۵ م. درگذشت. او راست: «اخبار ابی حنیفه» و شرح مختصر طحاوی و جز آن. (کشف الظنون) (اعلام زرکلی ج ۲ ص ۲۶۸) (معجم المؤلفین) (هدیة العارفین ج ۱ ص ۳۰۹).

کلمات هم‌قافیه با «حسین صیمری»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ری» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید