معنی حسین زبیدی
5 بازدید
[ حُ سَ نِ زُ بَ ] (اِخ) ابن مبارک بن محمدبن یحیی بن مسلم بن موسی بن عمران رمی زبیدی الاصل بغدادی حنبلی مقلب به سراج الدین فقیه ادیب. در بغداد و حلب و دمشق درس گفت. وی در ۵۴۶ هـ . ق. / ۱۱۵۱ م. متولد و در بغداد ۶۳۱ هـ . ق. / ۱۲۳۳ م. درگذشت. چند منظومه در قرائت و «البلغة» در فقه تألیف اوست. (معجم المؤلفین از شذرات الذهب ج ۵ ص ۱۴۴).[ حُ سَ نِ زُ بَ ] (اِخ) ابن علی بن محمدبن ممویه مکنی به ابوعبداللََّه معروف به ابن قُم زبیدی یمنی. در زبید در ۵۳۰ هـ . ق. متولد شد و در ۵۸۱ هـ . ق. درگذشت. ادیب و کاتب. شاعر یمنی است. احوالش در معجم الادباء ج ۴ صص ۸۱-۸۸ آمده است.
کلمات هم‌قافیه با «حسین زبیدی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «دی» برای سرودن شعر