معنی حسین دهن‌الخصا
6 بازدید
[ حُ سَ نِ دُ نُلْ خَ ] (اِخ) ابن هبةاللََّه زاهر موصلی مکنی به ابوعلی ضیاءالدین، نحوی. او نزد حاکم موصل قربی داشت لیکن با وی بهم زد و به نزد ملک ناصر صلاح الدین شد و در حلب در ۶۰۸ هـ . ق. درگذشت. ا شعارش در معجم الادباء چ مارگلیوث، ج ۴ ص ۱۰۲ آمده است.
کلمات هم‌قافیه با «حسین دهن‌الخصا»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «صا» برای سرودن شعر