معنی حسین دامغانی
5 بازدید
[ حُ سَ نِ ] (اِخ) ابن محمدبن ابراهیم مکنی به ابوعبداللََّه و در ۴۷۸ هـ . ق. /۱۰۸۵ م. درگذشته است. او راست: «الزوائد و النظائر» و جز آن. (معجم المؤلفین از کشف الظنون) (ایضاح المکنون) (هدیة العارفین ج ۱ ص ۳۱۰). وی مدتی قاضی بغداد بوده و ابن جزله نزد وی کار میکرد. (ذریعه ج ۱۱ ص ۲۷۳ و ج ۱۲ ص ۲۵۷).
کلمات هم‌قافیه با «حسین دامغانی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «نی» برای سرودن شعر