معنی حسین ثنائی
5 بازدید
[ حُ سَ نِ ثَ ] (اِخ) مشهدی که در کلمهٔ ثنائی در همین لغت نامه یاد شده است. در هدیة العارفین ج ۱ ص ۳۱۹ و ۳۲۰ در دو جلد یاد شده. نخستین را استاد فیض هندی دانسته، وفاتش را در ۹۷۰ هـ . ق. نگاشته و مثنوی «نتایج الافکار» در ۱۰ هزار بیت به او نسبت داده است و دومین را پسر غیاث الدین علی متوفی ۹۹۵ هـ . ق. و صاحب دیوان شعر دانسته شده است. رجوع به ذریعه ج ۹ ص ۱۸۵ شود.
کلمات هم‌قافیه با «حسین ثنائی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ئی» برای سرودن شعر