معنی حسین اصفهانی

[ حُ سَ نِ اِ فَ ] (اِخ) سید قوام الدین از نقبای بزرگ اصفهان و فقیه بود. مدتی سمت اقضی القضاة اصفهان داشت و پس از فتح ماوراءالنهر بدست شاه صفوی قاضی بلخ بود و سپس به اصفهان بازگشت. (رجال حبیب السیر ص ۲۴۸).[ حُ سَ نِ اِ فَ ] (اِخ) ابن عبدالرحیم تهرانی که در ۱۲۵۴ هـ . ق. در کربلا درگذشت. او راست: «الفصول فی علم الاصول». وی برادر شیخ محمدتقی صاحب هدایة المسترشدین است. (ذریعه ج ۶ ص ۱۶۴) (ریحانة الادب).[ حُ سَ نِ اِ فَ ] (اِخ) رجوع به حسین علی ملایری و حسین لبنانی شود.[ حُ سَ نِ اِ فَ ] (اِخ) (شاه...) ملقب به اعتمادالدوله کمال الدین میرزا وزیر شاه اسماعیل صفوی و در کاخ هشت بهشت در ۹۲۵ هـ . ق. کشته شد. (ذریعه ج ۹ ص ۴۹۷) و در رجال حبیب السیر ص ۲۴۸ لقب قوام الدین به او داده است.