معنی حسین آوی
[ حُ سَ نِ ] (اِخ) ابن محمدبن الرضا آوی علوی. شاعر آخر سدهٔ هفتم و آغاز هشتم هجری. ادیب مترسل بود. او راست: ترجمهٔ محاسن اصفهان از مفضل بن سعد مافروخی که به سال ۷۲۹ هـ . ق. بپایان رسانیده و براون آن را در ۱۹۰۱ م. به انگلیسی ترجمه و چاپ کرد، عباس اقبال ترجمهٔ فارسی آوی را در سال ۱۳۲۸ هـ . ش. در تهران پخش کرده است. اشعار آوی در ص ۶، ۷، ۲۴، ۲۸، ۳۱، ۳۳، ۴۳، ۴۴، ۵۸، ۹۹، ۱۰۱، ۱۱۵، ۱۳۱، ۱۳۲، ۱۳۵ آن کتاب دیده میشود.
کلمات هم‌قافیه با «حسین آوی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «وی» برای سرودن شعر