معنی حسین‌آباد

[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان اصفاک بخش بشرویه شهرستان فردوس واقع در ۳۶هزارگزی شمال باختری بشرویه، سر راه مالرو عمومی نیکنان به زین آباد. ناحیه ای است واقع در دامنه. گرمسیر. دارای ۱۷ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان اسحاق آباد بخش قدمگاه شهرستان نیشابور. ۱۲هزارگزی جنوب خاوری قدمگاه، سر راه مالرو عمومی باغشن به اسحاق آباد. ناحیه ای است واقع در جلگه، شوره زار، گرمسیر. دارای ۲۷۸ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان ریوند بخش حومهٔ شهرستان نیشابور. واقع در هفت هزارگزی جنوب باختری نیشابور. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۵۸ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات. اهالی به کشاورزی گذران میکنند و نیز در زمستان برای کارگری به نیشابور میروند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان سرولایت شهرستان نیشابور واقع در سی هزارگزی باختر چکنه بالا. ناحیه ای است کوهستانی ولی معتدل. دارای ۱۷۱ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات. اهالی به کشاورزی و کرباس بافی گذران میکنند. راه اتومبیلرو است. معدن سنگ مس دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان میان آباد بخش اسفراین شهرستان بجنورد واقع در ۳۲هزارگزی جنوب باختری اسفراین و چهل وپنج هزارگزی باختر شوسهٔ عمومی بجنورد به اسفراین. ناحیه ای است واقع در جلگه، گرمسیر. دارای ۱۵۴ تن سکنه میباشد. کردی و فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات. اهالی به کشاورزی، مالداری و قالیچه بافی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان رستاق بخش خلیل آباد شهرستان کاشمر واقع در ۵هزارگزی جنوب خاوری خلیل آباد و ۵هزارگزی جنوب شوسهٔ عمومی کاشمر به بروسکن. ناحیه ای است واقع در جلگه. گرمسیر. دارای ۲۷۳ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند و از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، زیره، پنبه، انگور. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان احمدآباد بخش فریمان شهرستان مشهد. واقع در ۲۴هزارگزی شمال باختری مشهد. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۲۷۲ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، چغندر. اهالی به کشاورزی، مالداری، قالیچه بافی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان نهارجانات بخش حومهٔ شهرستان بیرجند واقع در ۵۳هزارگزی جنوب خاوری بیرجند. ناحیه ای است واقع در جلگه. گرمسیر. دارای ۶۹ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، بنشن، باغات. اهالی به کشاورزی، قالیبافی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان نهارجانات بخش حومهٔ شهرستان بیرجند واقع در سی هزارگزی جنوب خاوری بیرجند. ناحیه ای است واقع در جلگه، گرمسیر. دارای ۷۹ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات. اهالی به کشاورزی، قالیبافی گذران میکنند. راه اتومبیل رو میباشند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان طبس مسینا بخش درمیان شهرستان بیرجند واقع در ۴۱هزارگزی جنوب خاوری درمیان. سر راه شوسهٔ دستگرد به درح. ناحیه ای است واقع در جلگه، گرمسیر. دارای ۲۷ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب می شود. محصولات آنجا غلات، بنشن. اهالی به کشاورزی و مالداری گذران میکنند. راه اتومبیل رو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان القورات بخش حومهٔ شهرستان بیرجند واقع در هیجده هزارگزی شمال باختری بیرجند. ناحیه ای است کوهستانی، گرمسیر. دارای ۲۱ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان زهان بخش قاین شهرستان بیرجند واقع در ۵۳هزارگزی خاور قاین. ناحیه ای است واقع در جلگه. گرمسیر. دارای ۱۱ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان زهان بخش قاین شهرستان بیرجند واقع در ۹۷هزارگزی خاور قاین. کنار راه شوسهٔ قاین به یزدان. ناحیه ای است کوهستانی ولی گرمسیر. دارای ۱۹۱ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات. اهالی به کشاورزی، مالداری گذران میکنند. راه اتومبیل رو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان عربخانه بخش شوسف شهرستان بیرجند واقع در ۵۳هزارگزی شمال باختری شوسف. سر راه مالرو عمومی شوسف. ناحیه ای است کوهستانی ولی گرمسیر. دارای ۳۱ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان مومن آباد بخش درمیان شهرستان بیرجند واقع در ۴۴هزارگزی باختر درمیان و هفت هزارگزی شمال شوسهٔ عمومی بیرجند به زاهدان. ناحیه ای است واقع در دامنه. گرمسیر. دارای ۵۴ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، شلغم. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان بالارخ بخش کدکن شهرستان تربت حیدریه واقع در ۳۷هزارگزی شمال خاوری کدکن و چهارهزارگزی باختر شوسهٔ عمومی مشهد به زاهدان. ناحیه ای است واقع در دشت ولی معتدل. دارای ۱۶۵ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، خشکبار. اهالی به کشاورزی، گله داری و کرباس بافی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. مزرعهٔ آق کمر جزو این ده است. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان پائین رُخ بخش کدکن شهرستان تربت حیدریه واقع در ۲۵هزارگزی شمال کدکن و سه هزارگزی خاور دهنو، ناحیه ای است واقع در جلگه. معتدل. دارای ۱۵۲ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، پنبه. اهالی به کشاورزی، گله داری، کرباس بافی گذران میکنند. راه فرعی به شوسه دارد. مزرعهٔ حیدرآباد جزء این ده است. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان مرکزی بخش حومهٔ شهرستان دره گز واقع در سه هزارگزی جنوب باختری دره گز و سه هزارگزی باختر شوسهٔ عمومی قوچان به دره گز. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۷۴۴ تن سکنه میباشد. ترک زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، پنبه. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه فرعی به شوسه دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان فیض آباد بخش فیض آباد محولات شهرستان تربت حیدریه واقع در نه هزارگزی شمال خاوری فیض آباد محولات. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۹ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان پائین خواف بخش خواف شهرستان تربت حیدریه. واقع در ۵۴هزارگزی جنوب قصبه رود. سر راه مالرو عمومی نیازآباد به شاهرخت. ناحیه ای است واقع در جلگه و گرمسیر. دارای ۲۵۰ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، پنبه. اهالی به کشاورزی، گله داری، قالیچه و کرباس بافی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. از نیازآباد میتوان اتومبیل برد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان خانکوک بخش حومهٔ شهرستان فردوس واقع در شش هزارگزی شمال فردوس و هفت هزارگزی باختر شوسهٔ عمومی بجستان به فردوس. ناحیه ای است واقع در جلگه و گرمسیر. دارای ۱۴۱ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، پنبه، ارزن. اهالی به کشاورزی، مالداری گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان رشخوار بخش رشخوار شهرستان تربت حیدریه واقع در سه هزارگزی جنوب خاوری رشخوار و ۲هزارگزی شمال شوسهٔ عمومی رشخوار به سلامی. ناحیه ای است واقع در جلگه، گرمسیر. دارای ۵۶۹ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، بادام، بنشن، پنبه. اهالی به کشاورزی و گله داری، کرباس و شال بافی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان زوارم بخش شیروان شهرستان قوچان واقع در هشت هزارگزی جنوب باختری شیروان و ۲هزارگزی شمال مالرو عمومی شیروان به زوارم ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۷۲۶ تن سکنه میباشد. ترک زبانند. از رودخانه و چشمه مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، بنشن، میوه جات و انگور. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. یک باب دبستان دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان شامگان بخش ششتمد شهرستان سبزوار واقع در جلگه، گرمسیر. دارای ۳۳۰ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان تبادکان بخش حومهٔ شهرستان مشهد. واقع در ۱۵هزارگزی خاور مشهد و ۲هزارگزی جنوب کشف رود. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۱۱۶ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، بنشن. اهالی به کشاورزی، قالیچه بافی و مالداری گذران میکنند. راه اتومبیل رو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان تبادکان بخش حومهٔ شهرستان مشهد واقع در ۲۴هزارگزی شمال خاوری مشهد. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی سردسیر. دارای ۲۳۹ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از رودخانه و قنات مشروب میشود. اهالی به کشاورزی و مالداری گذران میکنند. راه اتومبیل رو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان گل فریز بخش خوسف شهرستان بیرجند. ناحیه ای است واقع در ۲۵هزارگزی جنوب خاوری خوسف و ۱۲هزارگزی شمال باختری گل فریز. ناحیه ای است کوهستانی ولی معتدل. دارای ۳۰ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب می شود. محصولات آنجا غلات. اهالی به کشاورزی اشتغال دارند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان پائین جام بخش تربت جام شهرستان مشهد واقع در ۱۸هزارگزی جنوب خاوری تربت جام سر راه مالرو عمومی تربت جام به قلعهٔ حمام. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۵۲ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات. پنبه. اهالی به کشاورزی و مکاری گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان زمج بخش ششتمد شهرستان سبزوار واقع در ۱۲هزارگزی خاور ششتمد. سر راه ارابه رو سبزوار به دستگرد. ناحیه ای است واقع در دامنه و معتدل. دارای ۱۱۸ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، بنشن. اهالی به کشاورزی، کرباس بافی گذران میکنند. راه اتومبیل رو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان قیس آباد بخش خوسف شهرستان بیرجند واقع در ۴۵هزارگزی خاور خوسف و ۸هزارگزی خاور قیس آباد ناحیه ای است واقع در جلگه. گرمسیر. دارای ۲۵ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات. اهالی به کشاورزی و کرباس بافی گذران می کنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان میان ولایت بخش حومهٔ شهرستان مشهد. واقع در ۴۳هزارگزی شمال باختری مشهد. سر راه شوسهٔ مشهد به قوچان. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۸۳ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات. اهالی به کشاورزی، مالداری گذران میکنند. راه اتومبیل رو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان رودمیان خواف بخش خواف شهرستان تربت حیدریه. واقع در شش هزارگزی شمال باختری قصبه رود و ۲هزارگزی باختر شوسهٔ عمومی تربت حیدریه به نیازآباد. ناحیه ای است واقع در جلگه، گرمسیر. دارای ۶۰ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، پنبه. اهالی به کشاورزی، گله داری، کرباس بافی گذران میکنند. راه اتومبیل رو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان بالارخ بخش کدکن شهرستان تربت حیدریه. واقع در شش هزارگزی شمال خاوری کدکن. ناحیه ای است واقع در دامنه و معتدل. دارای ۹۵ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات. اهالی به کشاورزی و کرباس بافی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. با اصطلاح محلی حاجی آباد نیز میگویند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان چناران بخش حومهٔ شهرستان مشهد. واقع در ۶۸هزارگزی باختر مشهد و ۵هزارگزی شمال شوسهٔ عمومی مشهد به قوچان. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۱۲۸ تن سکنه میباشد. فارسی، کردزبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، چغندر. اهالی به کشاورزی، قالیچه بافی و مالداری گذران میکنند. راه فرعی به شوسه دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان چناران بخش حومهٔ شهرستان مشهد. واقع در ۶۵هزارگزی شمال باختری مشهد و ۱۲هزارگزی جنوب شوسهٔ قوچان به مشهد. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۱۲۷ تن سکنه میباشد. فارسی و کردزبانند. از قنات مشروب میشود. محصولاتش غلات، بنشن. اهالی به کشاورزی، قالیچه بافی و مالداری گذران میکنند. راه فرعی به شوسه دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان چولایی خانه بخش حومهٔ شهرستان مشهد واقع در ۵۱هزارگزی شمال شوسهٔ قوچان به مشهد. ناحیه ای است واقع در دره، سردسیر. دارای ۱۱۶ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب می شود. محصولات آنجا غلات. اهالی به کشاورزی، قالیچه بافی و مالداری گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان صالح آباد بخش جنت آباد شهرستان مشهد واقع در ۱۱هزارگزی شمال باختری صالح آباد و هشت هزارگزی شمال شوسهٔ عمومی مشهد به صالح آباد. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۱۶۱ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، پنبه. اهالی به کشاورزی، قالیچه بافی، مالداری گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان گلمکان بخش طرقیهٔ شهرستان مشهد واقع در ۳۸هزارگزی شمال باختری طرقیه و یک هزارگزی باختر شوسهٔ قدیمی مشهد به قوچان. ناحیه ای است واقع در دامنه ولی معتدل. دارای ۹۲ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، بنشن. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان بالاولایت باخرز بخش طیبات شهرستان مشهد واقع در ۶۳هزارگزی باختر طیبات. ناحیه ای است واقع در دامنه ولی معتدل. دارای ۷۱۴ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، بنشن. اهالی به کشاورزی، مالداری گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان میان تکاب بخش بجستان شهرستان گناباد واقع در یازده هزارگزی جنوب خاوری بجستان و سه هزارگزی خاور شوسهٔ عمومی بجستان به فردوس. ناحیه ای است کوهستانی ولی گرمسیر خشک. دارای ۵۸ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب مشود. محصولات آنجا غلات، ارزن، زیره. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان بیوه ژن بخش فریمان شهرستان مشهد واقع در ۶۰هزارگزی شمال باختری فریمان و ۲هزارگزی خاور شوسهٔ عمومی مشهد به تربت حیدریه. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۲۴۳ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، چغندر. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو است و از جنوب شاه تقی میتوان اتومبیل برد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان فریمان بخش فریمان شهرستان مشهد واقع در ۱۶هزارگزی شمال فریمان سر راه شوسهٔ قدیمی مشهد به فریمان. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۲۲۲ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، پنبه. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه اتومبیل رو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) قصبه از دهستان بزررود بخش حومهٔ شهرستان اصفهان کنار شهر جلگه، معتدل. سکنه ۳۵۰۰ تن. زبان فارسی. آب آن از رودخانه و چاه. محصول آنجا غلات، انگور، سیب زمینی، سر درختی، صیفی. شغل اهالی زراعت و گله داری. صنایع دستی زنان: پارچه و قالی بافی. دبستان و در حدود ۵۰ باب دکان دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱۰).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان جرقویه بخش حومهٔ شهرستان شهرضا. ۴۴هزارگزی شمال خاور شهرضا کنار راه حسین آباد به نصیرآباد. جلگه، معتدل. سکنه ۱۳۴۵ تن. زبان فارسی. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات، پنبه. شغل اهالی زراعت. راه ماشین رو. دبستان و در حدود ۸ باب دکان دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱۰).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان رستاق بخش اشکذر شهرستان یزد. شش هزارگزی شمال اشکذر متصل به شوسهٔ یزد به اردکان. جلگه. معتدل. سکنه ۹۸۴ تن. زبان زرتشتی، فارسی. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات، انار، صیفی، پنبه، شلغم، چغندر، برنج. شغل اهالی زراعت. صنایع دستی زنان: کرباس بافی. راه ماشین رو. دبستان دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱۰).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان اشترجان بخش فلاورجان شهرستان اصفهان. شش هزارگزی خاور فلاورجان ۲۰هزارگزی شمال شوسهٔ شهرکرد به اصفهان. جلگه، معتدل. سکنه ۳۹۶۰ تن. زبان فارسی. آب آن از زاینده رود. محصول آنجا غلات، صیفی. شغل اهالی زراعت. صنایع دستی زنان: کرباس بافی. راه فرعی. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱۰).[ حُ سِ ] (اِخ) ده از دهستان کرچمبو بخش داران شهرستان فریدن ۲۵هزارگزی شمال داران، ۵هزارگزی شوسه ازنا به اصفهان. جلگه، سردسیر. سکنه ۳۰۴ تن. زبان ترکی، فارسی. آب آن از چشمه و قنات. محصول آنجا غلات، حبوبات، گزانگبین. شغل اهالی زراعت و گله داری. صنایع دستی: جاجیم و قالیبافی. راه ماشین رو. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱۰).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان پشتکوه بخش نیر شهرستان یزد ۲۰هزارگزی شمال باختر نیر ۱۳۵۰۰هزارگزی راه نیر به ابرقو. جلگه، گرمسیر مالاریایی. سکنه ۲۳۰ تن. زبان فارسی. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات، توتون، شلغم، سیب زمینی. شغل اهالی زراعت. صنایع دستی زنان: کرباس بافی. راه ماشین رو. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱۰).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان میانکوه بخش مهریز شهرستان یزد ۲۲هزارگزی باختر مهریز. کنار راه حسین آباد به مهریز. کوهستانی. معتدل. سکنه ۱۶۰ تن. زبان فارسی. آب آن از چشمه. محصول آنجا غلات. شغل اهالی زراعت. صنایع دستی زنان: کرباس بافی. راه مالرو. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱۰).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان براآن. بخش حومهٔ شهرستان اصفهان. ۲۸هزارگزی جنوب خاوری اصفهان. دوهزارگزی شمال زاینده رود. جلگه، معتدل. سکنه ۱۴۲ تن. زبان فارسی. آب آن از زاینده رود و چاه. محصول آنجا غلات، پنبه، صیفی. شغل اهالی زراعت، گله داری. راه ماشین رو. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱۰).[ حُ سِ ] (اِخ) ده از بخش ابرقو شهرستان یزد. ۹هزارگزی جنوب خاور ابرقو، ۷هزارگزی جنوب راه فرعی ابرقو به فخرآباد وسر یزد. جلگه، معتدل. مالاریایی. سکنه ۱۲۹ تن. زبان فارسی. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات، پنبه، تره بار. شغل اهالی زراعت. صنایع دستی: قالیبافی. راه فرعی. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱۰).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان حومهٔ بخش کوهپایهٔ شهرستان اصفهان. ۴۲هزارگزی شمال باختر کوهپایه، ۲۵هزارگزی شمال شوسهٔ اصفهان به یزد. کوهستانی. معتدل. سکنه ۴۰ تن. زبان فارسی. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱۰).[ حُ سِ ] (اِخ) مزرعهٔ کوچکی است از دهستان سمیرم پائین بخش حومهٔ شهرستان شهرضا. دوهزارگزی باختر شهرضا، ۸هزارگزی راه ماشین رو شهرضا به قمبران. جلگه، معتدل. سکنه سه تن. زبان فارسی. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱۰).[ حُ سِ ] (اِخ) ده مخروبه ای است از بخش سمیرم بالا شهرستان شهرضا. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱۰).[ حُ سَ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان بهنام عرب بخش ورامین شهرستان تهران واقع در ۲۱هزارگزی جنوب خاوری ورامین و دوهزارگزی ایستگاه راه آهن قلعه بلند. واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۱۷۵ تن سکنهٔ میباشد که فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولاتش: غلات، صیفی. اهالی به کشاورزی گذران می کنند راه مالرو دارد و از قلعه بلند ماشین میرود. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱).[ حُ سَ ] (اِخ) ده کوچکی است از بخش کرج شهرستان تهران واقع در سه هزارگزی شمال خاور کرج سر راه چالوس. ۱۸ تن سکنهٔ دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱).[ حُ سَ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان زهرا بخش بوئین شهرستان قزوین واقع در سه هزارگزی شمال بوئین. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۴۰۸ تن سکنه میباشد که ترک زبانند. از دو رشتهٔ قنات و در بهار از رودخانهٔ حاجی آباد مشروب میشود محصولات آنجا غلات، چغندرقند، بادام، میوه جات، پسته. اهالی به کشاورزی، قالی، گلیم، جاجیم بافی گذران میکنند. این ده مزرعه ای دارد بنام یوسف آباد. ماشین میتوان برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱).[ حُ سَ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان قاقازان بخش ضیاءآباد شهرستان قزوین واقع در ۶۰هزارگزی شمال ضیاءآباد ناحیه ای است واقع در دامنه ولی معتدل. دارای ۶۰۷ تن سکنه میباشد که ترکی و فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات دیمی، عدس. نخود، انگور، قیسی، بادام، لبنیات. اهالی به کشاورزی و قالی و گلیم و جاجیم بافی گذران می کنند. سر راه شوسهٔ قزوین به رشت واقع و دو مهمانخانه و چهار درب دکان و ساختمان دولتی، راه دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱).[ حُ سَ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان دودانگه بخش ضیاءآباد شهرستان قزوین. ناحیه ای است واقع در کوهستان ولی معتدل. دارای ۳۲۸ تن سکنه میباشد که ترکی و فارسی زبانند. از قنات، چشمه در بهار از رودخانهٔ ساج مشروب می شود. محصولاتش: غلات، میوه جات. اهالی به کشاورزی، قالی، گلیم، جاجیم بافی گذران میکنند. راه مالرو است و میتوان ماشین برد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱).[ حُ سَ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان اراضی نیزار بخش حومهٔ شهرستان قم واقع در ۵۵هزارگزی جنوب باختر قم و سه هزارگزی باختر راه شوسهٔ قم به اصفهان. ناحیه ای است واقع در جلگه، کنار رودخانهٔ قم. سردسیر. دارای ۳۶۰ تن سکنه میباشد که فارسی زبانند. از رودخانهٔ قم مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، یونجه. اهالی به کشاورزی، کرباس بافی گذران میکنند. راه مالرو دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱).[ حُ سَ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان طغرود بخش دستجرد شهرستان قم واقع در ۲۸هزارگزی شمال خاوری دستجرد ۹هزارگزی جنوب طغرود. دارای ۱۰ تن سکنه میباشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱).[ حُ سَ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان نیمور بخش حومهٔ شهرستان محلات واقع در ۱۶هزارگزی خاور محلات و ۵هزارگزی شمال راه شوسهٔ دلیجان -خمین. دارای ۳۵ تن سکنه میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱).[ حُ سَ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان حومه بخش دلیجان شهرستان محلات. واقع در ۱۰هزارگزی شمال دلیجان و ۲هزارگزی راه شوسهٔ اصفهان به قم. ناحیه ای است واقع در دامنه. دارای ۲۵ تن سکنه میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱).[ حُ سَ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان گله زن بخش خمین شهرستان محلات واقع در ۱۶هزارگزی خاور خمین کنار راه شوسه. ناحیه ای است واقع در جلگه. دارای ۱۰ تن سکنه میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱)۰[ حُ سَ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان رستاق بخش خمین شهرستان محلات واقع در شش هزارگزی شمال خمین و ۶هزارگزی راه عمومی. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۳۰۸ تن سکنه میباشد. که فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، چغندر قند، پنبه، انگور، بن شن. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه فرعی به خمین دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱).[ حُ سَ ] (اِخ) ده کوچکی است از بخش جعفرآباد شهرستان ساوه. دارای ۲۵ تن سکنه میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱)۰[ حُ سَ ] (اِخ) دهی است جزء بخش زرند شهرستان ساوه واقع در ۳۶هزارگزی شمال ساوه و ۲هزارگزی راه عمومی. سردسیر. دارای ۱۲۰ تن سکنه میباشد. ترک زبانند. از قنات لب شور مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، چغندر قند، پنبه، بستان. اهالی به کشاورزی و گله داری گذران میکنند. راه فرعی است و یک باب دبستان دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱)۰[ حُ سَ ] (اِخ) دهی است جزء بخش زرند شهرستان ساوه واقع در ۵هزارگزی شمال باختر زرند و سه هزارگزی راه عمومی. سردسیر. دارای ۷۹۳ تن سکنه میباشد. ترک و فارسی زبانند. از قنات لب شور مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، بنشن، چغندر قند، پنبه، کرچک، شاه دانه. اهالی به کشاورزی و گله داری گذران میکنند. راه فرعی دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۱).[ حُ سَ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان سلطانیهٔ بخش حومهٔ شهرستان زنجان. ۴۸هزارگزی خاور زنجان. سه هزارگزی راه شوسهٔ قزوین به زنجان. کوهستانی، سردسیر. ۴۶۰ تن سکنهٔ آن ترک و فارس. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات. شغل اهالی زراعت، گلیم، جاجیم بافی است. به جاده شوسه راه فرعی دارد. مزرعه فخره جزء این ده است. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان فراهان بالا بخش فرمهین شهرستان اراک. هشت هزارگزی شمال فرمهین. هشت هزارگزی راه مالرو عمومی. کوهستانی. سردسیر. سکنهٔ آن ۴۱۲ تن. زبان: فارسی. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات، بنشن، ارزن، پنبه، چغندر قند، سیب زمینی. شغل اهالی زراعت و گله داری، قالیچه بافی است. راه مالرو و از فرمهین اتومبیل میتوان برد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان طارم پائین بخش سیردان شهرستان زنجان. ۱۸هزارگزی جنوب خاوری سیردان. ۱۸هزارگزی راه مالرو عمومی. کوهستانی. سردسیر. سکنهٔ آن ۴۰۰ تن. زبان: ترکی. آب آن از رودخانهٔ رزان. محصول آنجا لوبیا، عسل، غلات. شغل اهالی زراعت، مکاری، گلیم، جاجیم بافی. راه مالرو و صعب العبور. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان ابهررود بخش ابهر شهرستان زنجان. ۲۷هزارگزی شمال ابهر. ۱۸هزارگزی راه قزوین به زنجان. کوهستانی. سردسیر. سکنهٔ آن ۳۹۷ تن. زبان، ترکی. آب آن از چشمه. محصول آنجا غلات، قلمستان، انگور، شغل اهالی زراعت، گله داری، قالیچه، گلیم، جاجیم بافی. راه مالرو. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان مشک آباد بخش فرمهین شهرستان اراک. ۴۸هزارگزی جنوب فرمهین. سه هزارگزی راه مالرو عمومی. کوهستانی. سردسیر. سکنهٔ آن ۳۴۹ تن. زبان، فارسی. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات، انگور، اشجار. شغل اهالی زراعت، گله داری، قالیچه بافی. راه مالرو است. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان غنی بیگلو بخش ماه نشان شهرستان زنجان. ۲۷هزارگزی شمال خاوری ماه نشان دوهزارگزی راه مالرو عمومی. کوهستانی. سردسیر. سکنهٔ آن ۳۲۷ تن. زبان، ترکی. آب آن از چشمه. محصول آنجا غلات. شغل اهالی زراعت، قالیچه، گلیم، جاجیم بافی. راه مالرو دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان حومهٔ بخش آستانهٔ شهرستان لاهیجان. در هزارگزی شمال آستانه و کنار شوسهٔ آستانه به رشت. جلگه. مرطوب مالاریایی. سکنهٔ آن ۳۰۲ تن. زبان گیلکی، فارسی. آب آن از نهر حشمت رود از سفیدرود. محصول آنجا برنج، ابریشم، بادام زمینی. صیفی. شغل اهالی زراعت. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲)۰[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان کزاز پائین بخش سربند شهرستان اراک. ۲۴هزارگزی شمال آستانه. یک هزارگزی راه مالرو عمومی. کوهستانی. سردسیر. سکنهٔ آن ۱۸۲ تن. آب آن از رودخانهٔ کزاز. محصول آنجا غلات، چغندر قند، قلمستان، انگور، بنشن، میوه جات. شغل اهالی زراعت و گله داری، ژاکت، جاجیم بافی. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان حومهٔ بخش رودسر شهرستان لاهیجان. ۵هزارگزی شمال خاوری رودسر کنار دریا. سکنهٔ آن ۸۰ تن. زبان، گیلکی فارسی. آب آن از نهر شلمان رود. محصول آنجا برنج. شغل اهالی زراعت. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان حومهٔ بخش مرکزی شهرستان فومن. دوهزارگزی جنوب فومن. جلگه. معتدل، مرطوب مالاریایی. سکنهٔ آن ۵۹۳ تن. زبان گیلکی، طالشی. آب آن از استخر و قلعه رودخان. محصول آنجا برنج، توتون سیگار. شغل اهالی زراعت، شال بافی. راه مالرو دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۲).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان نردین بخش میامی شهرستان شاهرود. ۲۴هزارگزی شمال نردین. کوهستانی. جنگلی، سردسیر مالاریایی. سکنهٔ آن ۹۰۰ تن. زبان ترکی، فارسی. آب آن از چشمه و رودخانهٔ محلی. محصول آنجا غلات، بنشن، لبنیات. شغل اهالی زراعت و گله داری، نمدمالی. راه مالرو دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ حُ سِ ] (اِخ) معروف به حسین آباد حاجی علینقی. دهی است از دهستان دامنکوه بخش حومهٔ شهرستان دامغان. ۱۲هزارگزی خاور دامغان ۲هزارگزی شوسهٔ دامغان به شاهرود. جلگه. معتدل. سکنهٔ آن ۶۰۰ تن. زبان: فارسی. آب آن از قنات. محصولات آنجا غلات، پسته، میوه جات، پنبه، انگور. شغل اهالی زراعت. راه فرعی دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان ملک بخش مرکزی شهرستان گرگان. ۲۱هزارگزی خاور گرگان. دشت. معتدل. مرطوب مالاریایی. سکنهٔ آن ۵۸۰ تن. زبان: فارسی. آب آن از قنات. محصول آنجا برنج، غلات، لبنیات، توتون سیگار. شغل اهالی زراعت و گله داری. صنایع دستی زنان پارچه های ابریشمی و کرباس. امامزاده دارد. راه مالرو. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان قره طقان بخش بهشهر شهرستان ساری. ۱۶هزارگزی شمال باختری بهشهر. ۶هزارگزی شمال ایستگاه رستم کلا. دشت. معتدل، مرطوب مالاریایی. سکنهٔ آن ۵۲۰ تن. زبان کردی، مازندرانی و فارسی. آب آن از رودخانهٔ نکا آب بندان و چاه و محصول آنجا برنج، غلات، پنبه، کنجد، صیفی، تریاک. شغل اهالی زراعت. راه مالرو دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان حومهٔ بخش مرکزی شهرستان کاشان. ۹۳هزارگزی جنوب خاوری کاشان. شش هزارگزی ایستگاه راه آهن. جلگه. معتدل. سکنهٔ آن ۴۵۰ تن. زبان فارسی. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات، پسته، تنباکو، شغل اهالی زراعت، قالی بافی. از طریق ابوزیدآباد اتومبیل میتوان برد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان حومهٔ بخش مرکزی شهرستان دامغان. نه هزارگزی جنوب خاوری دامغان. ۶هزارگزی ایستگاه. جلگه. معتدل. سکنهٔ آن ۳۵۰ تن. زبان: فارسی. آب آن از چشمه علی. محصول آنجا غلات، پسته، پنبه، انگور، حبوبات، شغل اهالی زراعت و گله داری، کرباس بافی. از طریق برم اتومبیل می توان برد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان پشت بسطام بخش قلعه نو شهرستان شاهرود. ۱۰هزارگزی جنوب قلعه نو دوهزارگزی باختر شوسهٔ شاهرود به گرگان. جلگه. معتدل. سکنهٔ آن ۲۷۴ تن. زبان فارسی. آب آن از قنات. محصول آنجا بنشن، لبنیات. شغل اهالی زراعت و گله داری. راه فرعی به شوسه دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از بلوک کلاتها و دهستان مرکزی بخش میامی شهرستان شاهرود. ۲۲هزارگزی شمال خاوری میامی کنار راه آهن خراسان. دشت. معتدل. سکنهٔ آن ۲۰۰ تن. زبان فارسی. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات، لبنیات. راه فرعی دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان کچرستاق بخش مرکزی شهرستان نوشهر ۲هزارگزی جنوب باختر شوسهٔ المده به گلندرود. دشت. معتدل. مرطوب مالاریایی. سکنهٔ آن ۱۶۵ تن. زبان گیلکی و فارسی. آب آن از رودخانهٔ کچسرود. محصول آنجا برنج، مختصر غلات، صیفی. شغل اهالی زراعت. راه مالرو دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان دابو بخش مرکزی شهرستان آمل. ۱۳هزارگزی شمال خاوری آمل. دشت. معتدل مرطوب مالاریایی. سکنهٔ آن ۱۰۰ تن. زبان مازندرانی و فارسی. آب آن از چشمه. محصول آنجا برنج، صیفی. شغل اهالی زراعت. راه مالرو. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان میان دور بخش مرکزی شهرستان ساری چهارهزارگزی شمال خاوری ساری. دوهزارگزی شمال شوسهٔ ساری به بهشهر. دشت. معتدل و مالاریایی. سکنهٔ آن ۹۰ تن. زبان مازندرانی و فارسی. آب آن از چشمه. محصول آنجا برنج، غلات، پنبه. شغل اهالی زراعت. راه مالرو. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان پائین خیابان بخش مرکزی شهرستان آمل. دشت. معتدل مرطوب مالاریایی. سکنهٔ آن ۸۰ تن. زبان مازندرانی و فارسی. آب آن از چشمه و تجرود هراز. محصول آنجا برنج، نیشکر. شغل اهالی زراعت. راه مالرو. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان اهلمرستاق بخش مرکزی شهرستان آمل. ۵هزارگزی شمال باختری آمل. کنار شوسهٔ آمل به محمودآباد. سکنهٔ آن ۵۰ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان وردیمهٔ سورتیجی بخش چهاردانگه شهرستان ساری. ۴۲هزارگزی شمال کیاسر. کوهستانی، جنگلی. معتدل مرطوب مالاریایی. سکنهٔ آن ۲۵ تن. زبان مازندرانی و فارسی. آب آن از چشمه وزارمرود. محصول آنجا برنج، غلات. شغل اهالی زراعت. راه مالرو. استخر طبیعی بزرگ دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ حُ سِ ] (اِخ) مزرعه ای است از دهستان ترود بخش مرکزی شهرستان شاهرود. ۱۵۱هزارگزی جنوب باختری شاهرود. ۵۳هزارگزی ترود. سکنهٔ آن ۲۰ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان گاودول بخش مرکزی شهرستان مراغه. واقع در ۳۹۵۰۰گزی جنوب باختری مراغه در مسیر شوسهٔ مراغه به میاندوآب. واقع در جلگه ولی معتدل و مالاریایی. دارای ۶۱۴ تن سکنه میباشد. ترکی زبانند. از رودخانهٔ مروی، قنات، چاه مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، چغندر، کشمش، بادام. اهالی به کشاورزی جاجیم بافی گذران می کنند. راه شوسه میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۳).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان چهاراویماق بخش قره آغاج شهرستان مراغه واقع در ۲۹هزارگزی شمال خاوری قره آغاج و ۳۱هزارگزی جنوب شوسهٔ مراغه به میاندوآب. ناحیه ای است کوهستانی. معتدل مالاریایی. و دارای ۲۲۹ تن سکنه میباشد. ترک زبانند. آب آن از رودخانهٔ آیدوغموش. محصول آنجا غلات، نخود و بزرک، زردآلو. اهالی به کشاورزی و جاجیم بافی گذران می کنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان آختاچی بخش حومهٔ شهرستان مهاباد واقع در ۲۵هزارگزی جنوب خاوری و ۲۶هزارگزی باختر شوسهٔ بوکان به میاندوآب. ناحیه ای است کوهستانی. معتدل مالاریایی و دارای ۲۱۲ تن سکنه میباشد. کردی زبانند. از چشمه مشروب می شود. محصولات آنجا: غلات، توتون، چغندر، حبوبات. اهالی به کشاورزی و گله داری گذران می کنند. از صنایع دستی و جاجیم بافی. راه مالرو می باشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است جزء دهستان مواضع خان بخش ورزقان شهرستان اهر واقع در ۱۹هزارگزی جنوب ورزقان و یازده هزارگزی شوسهٔ تبریز به اهر. ناحیه ای است کوهستانی ولی معتدل. دارای ۱۸۲ تن سکنه می باشد. ترک زبانند. از چشمه مشروب می شود. محصولات آنجا غلات، حبوبات. اهالی به کشاورزی و گله داری گذران می کنند. راه مالرو می باشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان آختاچی بخش حومهٔ شهرستان مهاباد واقع در ۳۱هزارگزی خاور مهاباد و یازده هزارگزی باختر بوکان به میاندوآب. ناحیه ای است کوهستانی. معتدل مالاریایی. دارای ۱۴۸ تن سکنه میباشد. کردی زبانند. از چشمه مشروب می شود. محصولات آنجا غلات، توتون، چغندر قند. اهالی به کشاورزی و گله داری و صنایع دستی و جاجیم بافی گذران می کنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان چهاردولی بخش مرکزی شهرستان مراغه واقع در ۷۹هزارگزی جنوب خاوری مراغه مسیر شوسهٔ شاهین دژ به میاندوآب. ناحیه ای است واقع در جلگه. معتدل مالاریایی. دارای ۱۳۷ تن سکنه میباشد. ترک زبانند. از زرینه رود مشروب می شود. محصولات آنجا غلات، بادام، حبوبات، کرچک. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه شوسه میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان حومهٔ بخش شاهین دژ شهرستان مراغه واقع در ۲۳هزارگزی شاهین دژ و ۱۵هزارگزی باختر ارابه رو شاهین دژ به تکاب. ناحیه ای است کوهستانی. معتدل سالم. دارای ۸۵ تن سکنه می باشد. کردی زبانند. از چشمه مشروب می شود. محصولات آنجا غلات، کرچک، حبوبات است. اهالی به کشاورزی و گله داری گذران می کنند. راه مالرو میباشد. این ده را «همروله» نیز می گویند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان چایپاره بخش قره ضیاءالدین شهرستان خوی واقع در ۲۱هزارگزی جنوب باختر خوی و چهارهزارگزی جنوب باختر ارابه رو قورل به کسیان. ناحیه ای است واقع در دره. معتدل مالاریایی. دارای ۷۰ تن سکنه میباشد. کردی زبانند. از چشمه مشروب میشود. محصول آنجا غلات. اهالی به کشاورزی و گله داری گذران میکنند. راه مالرو میباشد. این ده را «دوزن» نیز مینامند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۴).[ حُ سِ ] (اِخ) نام یکی از دهستانهای بخش حومهٔ شهرستان سنندج. این دهستان در شمال شهر سنندج واقع و محدود است از طرف شمال به بخش دیواندره از شمال خاور به دهستان نجف آباد از خاور دهستان خسروآباد از جنوب خاور دهستان ییلاق از جنوب دهستان حسن آباد از باختر به دهستان های کلاترزان و ساران. وضع طبیعی: منطقه ای است کوهستانی. هوا سردسیر و در تابستان معتدل میباشد. رودخانهٔ قشلاق که از چهارهزارگزی خاور شهر سنندج میگذرد، در قسمت علیای دهستان از دره های امروله، کژی کران، باقل آباد، خرگه، گزان سرچشمه می گیرد، در تنگه کوهستانی به طرف جنوب جاری است راه شوسهٔ فعلی سنندج به دیواندره در کنار این رودخانه احداث شده و راه جدید که فعلاً در دست ساختمان است از ۶ الی ۱۰هزارگزی خاور راه فعلی کشیده شده است. آبادیهای دهستان در طول دره های متعدد و کوهستانی واقع گردیده است. آب آنها از چشمه و رودخانه ها تأمین میشود. محصولات آنجا گندم، جو و لبنیات میباشد. و از نظر سازمان بخشداری، ۳۵ آبادی دهستان (شهر سنندج تا حسن آباد) جزو بخش حومه، ۳۹ آبادی دیگری جزو بخش دیواندره محسوب میگردد. این دهستان از ۷۴ آبادی بزرگ و کوچک تشکیل شده جمعیت آن در حدود ۱۵ هزار تن است. مرکز دهستان آبادی حسین آباد در ۴۹هزارگزی شمال خاور سنندج سر راه شوسهٔ سنندج به سقز و قراء مهم آن بشرح زیر است: باینچوب، باباریز، امروله، خلیچیان، ماچگه سراب تامیش. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است، مرکز دهستان حسین آباد بخش حومهٔ شهرستان سنندج. واقع در ۴۹هزارگزی شمال خاور سنندج ۵۳هزارگزی جنوب دیواندره کنار راه شوسهٔ سنندج به دیواندره. ناحیه ای است کوهستانی سردسیر. دارای ۵۰۰ تن سکنه می باشد. کردی زبانند. از رودخانه و چشمه مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، حبوبات، قلمستان، میوه جات، لبنیات، توتون، صیفی. اهالی به کشاورزی و گله داری گذران می کنند. پاسگاه ژاندارمری، دبستان، دفتر ازدواج و طلاق، تلفن عمومی، قهوه خانه کنار شوسه دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان چهاربلوک بخش سیمینه رود شهرستان همدان واقع در ۲۶هزارگزی شمال همدان و شش هزارگزی باختر شوسهٔ همدان به تهران. ناحیه ای است واقع در دشت. سردسیر. دارای ۷۴۲ تن سکنه میباشد و ترکی و فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، حبوبات، مختصر میوه جات، صیفی، لبنیات. اهالی به کشاورزی و قالیبافی اشتغال دارند. یک باب دبستان و نیز راه فرعی به شوسه دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان کلیسایی بخش اسدآباد شهرستان همدان واقع در ۳۶هزارگزی شمال باختری قصبهٔ اسدآباد و یک هزارگزی جنوب راه اتومبیل رو چهاردولی به کلیسایی. ناحیه ای است کوهستانی و سردسیر. دارای ۴۱۵ تن سکنه میباشد. کردی زبانند. از چشمه مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، لبنیات. اهالی به کشاورزی و گله داری و قالیبافی گذران می کنند. راه اتومبیل رو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان خدابنده لو بخش قروه شهرستان سنندج واقع در هفده هزارگزی جنوب خاوری گل تپه و ۵هزارگزی باختر شوسهٔ همدان به بیجار. ناحیه ای است کوهستانی و سردسیر. دارای ۳۵۰ تن سکنه میباشد. ترکی و فارسی زبانند. از چشمه و قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، انگور و مختصر صیفی، لبنیات. اهالی به کشاورزی، گله داری گذران میکنند. راه مالرو است. تابستان از طریق حسن قشلاقی اتومبیل میتوان برد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان کنگاور بخش کنگاور شهرستان کرمانشاه واقع در ۹هزارگزی خاور کنگاور و یک هزارگزی شمال شوسهٔ کرمانشاه به تویسرکان. ناحیه ای است واقع در دشت ولی سرد معتدل. دارای ۳۲۳ تن سکنه میباشد. فارسی کردی زبانند. آب آنجا از رودخانهٔ خرم رود سیاه گر. محصولات آنجا غلات، چغندر قند، صیفی، قلمستان. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان «بالا» شهرستان نهاوند واقع در ۱۴هزارگزی جنوب خاوری شهر نهاوند و یک هزارگزی جنوب راه شوسهٔ نهاوند به ملایر و بروجرد. ناحیه ای است واقع در جلگه. سردسیر. دارای ۳۲۱ تن سکنه میباشد. لری و فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، توتون، صیفی، لبنیات. اهالی به کشاورزی و گله داری گذران می کنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان مهربان بخش کبودراهنگ شهرستان همدان واقع در ۴۳هزارگزی شمال باختری کبودراهنگ و دوهزارگزی باباخنجر. ناحیه ای است واقع در تپه ماهور. سردسیر. دارای ۳۰۰ تن سکنه میباشد. ترکی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات دیم، انگور، لبنیات. اهالی به کشاورزی و گله داری و قالی بافی گذران میکنند. راه مالرو است. در تابستان از طریق عفرجه و آقبلاغ آق داغ اتومبیل میتوان برد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان اسفندآباد بخش قروه شهرستان سنندج واقع در ۴۷هزارگزی باختر شکرآباد. ناحیه ای است واقع در جلگه. سردسیر. دارای ۲۲۰ تن سکنه میباشد. کردی زبانند. از چشمه مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، لبنیات. اهالی به کشاورزی و گله داری و قالیچه، جاجیم، گلیم بافی گذران میکنند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان خالصه بخش مرکزی شهرستان کرمانشاهان واقع در یازده هزارگزی شمال باختر کرمانشاه کنار رودخانهٔ قره سو. ناحیه ای است واقع در دشت ولی سردسیر. دارای ۲۰۰ تن سکنه میباشد. کردی و فارسی زبانند. از چاه و قره سو مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، حبوبات دیمی. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. از سراب خشکه در تابستان اتومبیل میتوان برد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان خدابنده لو بخش صحنهٔ شهرستان کرمانشاهان واقع در هشت هزارگزی باختر صحنه، نزدیک عزیزآباد. ناحیه ای است کوهستانی و سردسیر. دارای ۱۸۴ تن سکنه میباشد. کردی و فارسی زبانند. از چشمه مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، میوه جات، حبوبات. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان چمچال بخش صحنهٔ شهرستان کرمانشاهان واقع در ۲۲هزارگزی باختر صحنه و هشت هزارگزی شوسهٔ کرمانشاهان به همدان. ناحیه ای است واقع در دشت ولی سردسیر و معتدل و دارای ۱۱۵ تن سکنه میباشد. کردی و فارسی زبانند. از چشمه مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، برنج، حبوبات، توتون. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. اتومبیل نیز میتوان برد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان جلگهٔ افشار بخش اسدآباد شهرستان همدان واقع در ۵هزارگزی خاور قصبهٔ اسدآباد و چهارهزارگزی جنوب راه شوسهٔ اسدآباد به همدان. ناحیه ای است کوهستانی و سردسیر. دارای ۱۰۲ تن سکنه میباشد. ترکی، کردی و فارسی زبانند. از چشمه و رودخانهٔ ضنداب مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، انگور، حبوبات و لبنیات. اهالی به کشاورزی و گله داری، قالی بافی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان حسن آباد بخش حومهٔ شهرستان سنندج واقع در ۲۸هزارگزی جنوب سنندج و هفت هزارگزی خاور شوسهٔ سنندج به کرمانشاهان. ناحیه ای است کوهستانی و سردسیر. دارای ۹۰ تن سکنه میباشد. کردی زبانند. از چشمه مشروب میشود. محصولات آنجا غلات. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو دارد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۵).[ حُ سِ ] (اِخ) نام یکی از دهستانهای بخش شوش شهرستان دزفول است. این دهستان در جنوب شهرستان دزفول بین دو رودخانهٔ کرخه و دز واقع شده است. هوای دهستان گرمسیر و مالاریایی است. آب مصرفی قراء دهستان اغلب از دو رودخانهٔ مزبور تأمین میشود. محصولات آنجا غلات دیمی و اهالی به کشاورزی گذران میکنند. از ۱۹ قریهٔ بزرگ و کوچک تشکیل شده. جمعیت آن در حدود ده هزار تن است. قراء مهم دهستان عبارتند از: حاشیهٔ شیخ خلعت دارای ۲۰۰۰ تن و عملهٔ تیمور دارای ۷۰۰ تن سکنه میباشد. ساکنین این دهستان از طوایف عرب و لر هستند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۶).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان جاپلق بخش الیگودرز شهرستان بروجرد واقع در ۴۴هزارگزی شمال باختر الیگودرز و چهارهزارگزی خاور راه اراک به دورود. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۷۹۵ تن سکنه میباشد. فارسی و لری زبانند. از چشمه و قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات. اهالی به کشاورزی و گله داری، قالی و جاجیم بافی گذران می کنند. راه اتومبیل رو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۶).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان نورعلی بخش دلفان شهرستان خرم آباد واقع در سه هزارگزی خاور نورآباد و سه هزارگزی خاور راه خرم آباد به کرمانشاه. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی سردسیر مالاریایی. دارای ۴۸۰ تن سکنه میباشد. فارسی و لری زبانند. از سرآب مردآویز پامین مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، توتون، لبنیات، پشم. اهالی به کشاورزی و گله داری گذران میکنند. راه مالرو میباشد. ساکنین از طایفهٔ نورعلی بوده در زمستان قشلاق میروند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۶).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان کاکاوند بخش دلفان شهرستان خرم آباد واقع در ۲۴هزارگزی شمال باختری نورآباد و ۵هزارگزی خاور شوسهٔ خرم آباد به کرمانشاه. ناحیه ای است واقع در دامنه. سردسیر مالاریایی. دارای ۲۴۰ تن سکنه میباشد. فارسی و لری زبانند. از چشمه ها مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، لبنیات، پشم. اهالی به کشاورزی و گله داری گذران میکنند. راه مالرو میباشد. ساکنین از طایفهٔ علیها هستند. زمستان قشلاق میروند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۶).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان مرکز بخش حومهٔ شهرستان بهبهان واقع در ۱۲هزارگزی شمال باختری بهبهان و شش هزارگزی شمال راه بهبهان به اهواز. ناحیه ای است واقع در دشت. گرمسیر مالاریایی. دارای ۲۰۶ تن سکنه میباشد. فارسی و لری زبانند. از رودخانه و چشمه مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، کنجد، برنج، پشم، حبوبات. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۶).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان چالان چولان شهرستان بروجرد واقع در ۲۱هزارگزی جنوب بروجرد کنار راه مالرو حاجی آباد جودکی به چاماشنان. ناحیه ای است واقع در جلگه. کوهستانی. دارای ۲۰۱ تن سکنه میباشد. فارسی و لری زبانند. از رودخانه و قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۶).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان چرام بخش کهکیلویهٔ شهرستان بهبهان واقع در چهارهزارگزی باختری چرام مرکز دهستان و ۲۱هزارگزی شمال راه آزو به بهبهان. از رودخانه مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، برنج، میوه جات، پشم، لبنیات. اهالی به کشاورزی و حشم داری گذران میکنند. از صنایع دستی: قالیچه، جاجیم و گلیم بافی است. راه مالرو میباشد. ساکنین ازطایفهٔ چرام هستند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۶).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان جاپلق بخش الیگودرز شهرستان بروجرد واقع در ۳۶هزارگزی شمال خاوری الیگودرز کنار راه مالرو چکان به علی آباد. ناحیه ای است واقع در جلگه. معتدل. دارای ۱۴۹ تن سکنه میباشد. فارسی و لری زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، لبنیات، چغندر، پنبه. اهالی به کشاورزی و گله داری گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۶).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان چم خلف عیسی بخش هندیجان شهرستان خرمشهر واقع در چهارهزارگزی شمال خاوری هندیجان کنار باختر رودخانهٔ زهره. ناحیه ای است واقع در دشت. گرمسیر مالاریایی. دارای ۱۴۰ تن سکنه میباشد. عربی و فارسی زبانند. از آب رودخانهٔ زهره. محصولات آنجا غلات. اهالی به کشاورزی و حشم داری گذران میکنند. راه در تابستان اتومبیل رو میباشد. ساکنین از طایفهٔ قنواتی هستند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۶).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان کولیوند بخش سلسلهٔ شهرستان خرم آباد واقع در ۳۲هزارگزی باختر الشتر و هیجده هزارگزی باختر خرم آباد به کرمانشاه. ناحیه ای است تپه ماهور. سرد مالاریایی. دارای ۹۰ تن سکنه میباشد. فارسی و لکی زبانند. از رودخانهٔ خیاط مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، لبنیات. اهالی به کشاورزی و گله داری گذران میکنند. راه مالرو است. ساکنین از طایفهٔ کولیوند میباشند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۶).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان کاغهٔ بخش دورود شهرستان بروجرد. ناحیه ای است واقع در ۱۵هزارگزی خاور دورود و سه هزارگزی شمال راه آهن دورود به اراک. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۵۷ تن سکنه میباشد. فارسی و لری زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۶).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان مرودشت بخش زرقان شهرستان شیراز واقع در ۴۲هزارگزی شمال خاوری زرقان کنار راه فرعی مرودشت به ابرج. ناحیه ای است واقع در جلگه. معتدل و مالاریایی. دارای ۳۰۷ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از رودخانهٔ سیوند مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، حبوبات، چغندر. اهالی به کشاورزی گذران می کنند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان جلگه بخش کوهک شهرستان جهرم واقع در ۷۵۰۰گزی شمال جهرم و ۲هزارگزی باختر شوسهٔ جهرم به شیراز. ناحیه ای است واقع در جلگه. گرمسیر و مالاریایی. دارای ۳۰۶ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، مرکبات، خرما، برنج، انگور. اهالی به کشاورزی، باغداری، قالی بافی گذران میکنند. راه فرعی است. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان شیب کوه (زاهدان) بخش مرکزی شهرستان فسا واقع در ۳۶هزارگزی جنوب خاور فسا و سه هزارگزی راه فرعی زاهدان به فسا. ناحیه ای است واقع در دامنه. گرمسیر و مالاریایی. دارای ۲۶۹ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، حبوبات، خرما، پنبه، لیمو، میوه جات. اهالی به کشاورزی، باغداری، قالی بافی گذران میکنند. راه فرعی است. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان خنج بخش مرکزی شمال باختری لارکنار راه فرعی خنج به بیدشهر. ناحیه ای است واقع در دامنه. گرمسیر و مالاریایی. دارای ۲۱۵ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، خرما، پنبه، تنباکو. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان فسارود بخش داراب شهرستان فسا واقع در ۲۷هزارگزی باختر داراب و یک هزارگزی راه مالرو فسارود به شش ده. ناحیه ای است واقع در جلگه. گرمسیر و مالاریایی. دارای ۱۹۸ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات و حبوبات، پنبه، صیفی جات. اهالی به کشاورزی و قالیبافی گذران میکنند. راه فرعی میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان حومهٔ بخش مرکزی شهرستان شیراز واقع در ۱۲هزارگزی شمال باختر شیراز کنار راه شوسهٔ شیراز به اردکان. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۱۹۵ تن سکنه. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، حبوبات، چغندر، انگور. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان فسا واقع در ۴۰هزارگزی خاور فسا و ۵هزارگزی جنوب راه فرعی فسا به داراگویه. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل و مالاریایی. دارای ۱۶۳ تن سکنه می باشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، پنبه. اهالی به کشاورزی، قالیبافی و گلیم بافی گذران میکنند. راه فرعی میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان رستم بخش فهلیان و ممسنی شهرستان کازرون واقع در ۳۵هزارگزی شمال باختر فهلیان کنار شوسهٔ کازرون به بهبهان. ناحیه ای است واقع در دامنه. گرمسیر و مالاریایی. دارای ۱۶۳ تن سکنه میباشد. فارسی و لری زبانند. از رودخانهٔ تنگ شیب و چشمه مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، برنج. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان جم بخش کنگان شهرستان بوشهر واقع در ۶۴هزارگزی شمال خاور کنگان و یک هزارگزی جنوب راه عمومی کنگان به پشتکوه. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل و مالاریایی. دارای ۱۶۱ تن سکنه. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، خرما، انار. اهالی به کشاورزی، گلیم بافی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان کامفیروز بخش اردکان شهرستان شیراز واقع در ۵۳هزارگزی شمال خاور اردکان کنار راه فرعی پل خان به خانی من ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل و مالاریایی. دارای ۱۵۲ تن سکنه میباشد. فارسی و لری زبانند. از رودخانهٔ کر مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، برنج. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان سلماس بخش مرکزی شهرستان کازرون واقع در ۲۴هزارگزی شمال باختر کازرون و باختر رودخانهٔ شاپور ناحیه ای است واقع در جلگه. گرمسیر و مالاریایی. دارای ۱۴۸ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از رودخانهٔ شاپور و چشمه مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، برنج، صیفی جات. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان حومهٔ بخش مرکزی شهرستان شیراز واقع در ۱۰هزارگزی جنوب خاور شیراز کنار راه فرعی شیراز به گشنکان. ناحیه ای است واقع در دامنه. معتدل و مالاریایی. دارای ۱۴۵ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از چاه مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، صیفی جات. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان اربعه بالا (علیا) بخش مرکزی شهرستان فیروزآباد و کنار رودخانهٔ فیروزآباد. ناحیه ای است واقع در جلگه و معتدل و مالاریایی. دارای ۱۱۵ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از رودخانهٔ فیروزآباد و قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، برنج. اهالی به کشاورزی و گلیم بافی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان توابع ارسنجان بخش زرقان شهرستان شیراز واقع در ۸۴هزارگزی خاوری زرقان و یک هزارگزی راه فرعی ارسنجان به کربال ناحیه ای است. واقع در جلگه ولی معتدل و مالاریایی. دارای ۱۱۲ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، میوه جات، چغندر. اهالی به کشاورزی، قالیبافی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان تراکمه بخش کنگان شهرستان بوشهر واقع در ۱۱۸هزارگزی جنوب خاور کنگان، کنار راه فرعی لار به گله دار. ناحیه ای است واقع در جلگه. گرمسیر و مالاریایی. دارای ۱۰۰ تن سکنه میباشد. فارسی، ترکی زبانند. از چشمه مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، انار، پیاز. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان خسویه بخش داراب شهرستان فسا واقع در سی هزارگزی جنوب داراب و شش هزارگزی راه عمومی داراب به حاجی آباد. ناحیه ای است واقع در جلگه. گرمسیر. دارای ۸۹ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از رودخانهٔ محلی مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، پنبه، خرما. اهالی به کشاورزی، قالیبافی گذران میکنند. راه فرعی میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان شنبه بخش خورموج شهرستان بوشهر واقع در ۴۸هزارگزی جنوب خاور خورموج، ۷هزارگزی جنوب رودمند. ناحیه ای است واقع در جلگه، گرمسیر و مالاریایی. دارای ۶۰ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از چاه مشروب میشود. محصولات آنجا غلات. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان رامجرد بخش اردکان شهرستان شیراز واقع در ۷۳هزارگزی جنوب خاور اردکان و ۲هزارگزی راه فرعی پل خان به کام فیروز. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل و مالاریایی. دارای ۵۹ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از رودخانه کُر مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، چغندر. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان حنگشت بخش مرکزی شهرستان آباده واقع در سی هزارگزی جنوب اقلید کنار راه فرعی ده بید به اقلید. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی سردسیر. دارای ۵۰ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، حبوبات. اهالی به کشاورزی و قالیبافی گذران می کنند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان جزء بخش مرکزی شهرستان کازرون واقع در ۵۸هزارگزی جنوب خاور کازرون. دارای ۴۵ تن سکنه میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان سرچهان بخش بوانات و سرچهان شهرستان آباده واقع در ۸۵هزارگزی جنوب خاور سوریان و کنار راه فرعی سرچهان به هرات مروست و یزد. دارای ۳۵ تن سکنه میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان حومهٔ بخش بمپور شهرستان ایرانشهر ۵هزارگزی خاور بمپور، یک هزارگزی جنوب شوسهٔ ایرانشهر به بمپور. جلگه. گرمسیر مالاریایی. سکنه ۲۵۰ تن. زبان بلوچی. آب آن از رودخانهٔ بمپور. محصول آنجا غلات، ذرت، لبنیات. شغل اهالی زراعت و گله داری. راه مالرو. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان ده تازیان. بخش مشیز شهرستان سیرجان. ۵۰هزارگزی جنوب راه فرعی کرمان به ده تازیان. جلگه. سردسیر. سکنه ۲۱۰ تن. زبان فارسی. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات و حبوبات. شغل اهالی زراعت. راه فرعی. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۷).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از بخش پشت آب شهرستان زابل. هفده هزارگزی شمال بنجار. ۱۲هزارگزی راه مالرو جلال آباد به زابل. جلگه. گرم معتدل. سکنه ۱۷۱ تن. زبان فارسی بلوچی. آب آن از رودخانهٔ هیرمند. محصول آنجا غلات، لبنیات. شغل اهالی زراعت، گله داری و کرباس بافی. راه مالرو. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده از بخش شهداد شهرستان کرمان. ۲هزارگزی شمال خاوری شهداد. سر راه مالرو شهداد به خراسان. جلگه. گرمسیر. سکنه ۱۲۰ تن. زبان فارسی. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات، خرما، حنا، مرکبات. شغل اهالی زراعت. راه مالرو. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان قهستان بخش مرکزی سیرجان. ۲۵هزارگزی شمال خاوری سعیدآباد. سر راه شوسه کرمان به سیرجان. جلگه. سردسیر. سکنه ۱۰۰ تن. زبان فارسی. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات، حبوبات. شغل اهالی زراعت. راه مالرو. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان کشکوئیه شهرستان رفسنجان. ۱۱هزارگزی خاور شوسهٔ رفسنجان به یزد. جلگه. سردسیر. سکنه ۱۰۰ تن. زبان فارسی. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات، پسته، لبنیات، پنبه. شغل اهالی زراعت، گله داری. راه فرعی. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) (سلطان آباد) دهی است از دهستان سبزواران بخش مرکزی شهرستان جیرفت. ۲۵هزارگزی خاوری سبزواران. کنار رودخانهٔ هلیل. جلگه. گرمسیر مالاریایی. سکنه ۹۸ تن. زبان فارسی. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات، برنج. شغل اهالی زراعت. راه مالرو. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان سبلوئیه بخش زرند شهرستان کرمان. ۳۰هزارگزی جنوب زرند. ۱۴هزارگزی خاوری زرند. رفسنجان. کوهستانی. سردسیر. سکنه ۹۴ تن. زبان فارسی. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات، حبوبات. شغل اهالی زراعت. راه مالرو. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) (محمدحسن خان) دهی است از دهستان سبزواران بخش مرکزی شهرستان جیرفت. ۱۰هزارگزی جنوب خاوری سبزواران. سه هزارگزی خاور راه سبزواران به کهنوج. جلگه. گرمسیر مالاریایی. سکنه ۹۳ تن. زبان فارسی. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات، برنج. شغل اهالی زراعت. راه مالرو. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان حومهٔ بخش زرند شهرستان کرمان. یک هزارگزی جنوب زرند. سر راه فرعی زرند به کرمان. جلگه. معتدل. سکنه ۹۰ تن. زبان فارسی. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات، پنبه، پسته. شغل اهالی زراعت. راه مالرو. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان شمیل بخش مرکزی شهرستان بندرعباس. ۶۵هزارگزی شمال خاوری بندرعباس. دوهزارگزی جنوب راه فرعی میناب به بندرعباس. جلگه، گرمسیر. سکنه ۹۰ تن. زبان فارسی. آب آن از رودخانه. محصول آنجا خرما، غلات. شغل اهالی زراعت. راه مالرو. (از فرهنگ جغرافیای ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان حتکن بخش زرند شهرستان کرمان. هفتادهزارگزی شمال خاوری زرند. سر راه مالرو چترود به راور. کوهستانی. سردسیر. سکنه ۶۰ تن. زبان فارسی. آب آن از قنات. محصول آنجا غلات، حبوبات. شغل اهالی زراعت. راه مالرو. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان کوهبنان بخش راور شهرستان کرمان. هشتادهزارگزی شمال باختری راور. ۳۵هزارگزی شمال راه فرعی کوهبنان به راور. سکنه ۳۵ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان کوهبنان بخش راور شهرستان کرمان. هشتادهزارگزی باختر راور. شش هزارگزی جنوب راه فرعی کوهبنان به یزد. سکنه ۲۰ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان کوهبنان بخش راور شهرستان کرمان. ۵۰هزارگزی شمال باختری راور. کنار راه فرعی راور به کوهبنان. سکنه ۲۰تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از بخش شهداد شهرستان کرمان. هفده هزارگزی خاور شهداد. سر راه مالرو کشیت به دهو. سکنه ۵ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان درختنگان بخش مرکزی شهرستان کرمان. هیجده هزارگزی شمال خاوری کرمان. سه هزارگزی خاور راه مالرو شهداد به کرمان. سکنه یک خانوار. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان باغین بخش مرکزی شهرستان کرمان. سی هزارگزی جنوب باختری کرمان. یک هزارگزی شوسهٔ کرمان به تهران. سکنه ۵۰ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان زنگی آباد بخش مرکزی شهرستان کرمان. سی هزارگزی جنوب باختری کرمان. شش هزارگزی جنوب راه فرعی زرند به کرمان. سکنه ۸ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان زنگی آباد بخش مرکزی شهرستان کرمان. ۱۶هزارگزی شمال باختری کرمان سر راه فرعی زرند به کرمان. سکنه ۴۰ تن. (از فرهنگ جغرافیای ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان کوشک بخش بافت شهرستان سیرجان. هفتادوپنج هزارگزی جنوب خاوری بافت سر راه مالرو ده سرد به کوشک. سکنه ۳۱ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان کوشک بخش بافت شهرستان سیرجان. ۶۷هزارگزی جنوب خاوری بافت. چهارهزارگزی خاور راه فرعی بافت به اسفندفه. سکنه ۴ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان دشت آب بخش بافت شهرستان سیرجان. ۲۶هزارگزی جنوب بافت. سر راه مالرو بافت به دشت آب. کوهستانی. سردسیر. سکنه ۲۵ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان ازروئیه بخش بافت شهرستان سیرجان. ۱۳۰هزارگزی جنوب بافت. چهارهزارگزی جنوب راه فرعی دولت آباد به علی آباد. سکنه ۲۰ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان نیکشهر شهرستان چاه بهار. ۱۵هزارگزی جنوب باختری نیکشهر. شش هزارگزی باختر شوسهٔ چاه بهار به نیکشهر. سکنه ۴۵ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از بخش نیکشهر شهرستان چاه بهار ۱۴هزارگزی جنوب باختری نیکشهر، شش هزارگزی باختر شوسه چهاربهار به نیکشهر. سکنه ۴۵ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان لادیز بخش میرجاوه شهرستان زاهدان. ۱۲هزارگزی جنوب باختری میرجاوه، یک هزارگزی شمال راه فرعی میرجاوه به خاش. سکنه ۴۵ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان تمین بخش میرجاوه شهرستان زاهدان. ۵۱هزارگزی جنوب باختری میرجاوه. ۵هزارگزی خاور فرعی میرجاوه به خاش. سکنه ۴۵ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان خنامان شهرستان رفسنجان. ۵۵هزارگزی خاور رفسنجان. ۱۳هزارگزی شمال رفسنجان به کرمان. سکنه ۳۵ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان سبزواران بخش مرکزی شهرستان جیرفت. ۱۸هزارگزی جنوب سبزواران. کنار رودخانهٔ هلیل. سکنه ۳۰ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده. از دهستان زیدآباد بخش مرکزی شهرستان سیرجان. ۳۵هزارگزی شمال سعیدآباد. سه هزارگزی باختر زیدآباد به خاتون آباد. سکنه ۲۵ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان ده تازیان بخش مشیز شهرستان سیرجان. ۶۵هزارگزی خاور بردسیر. سر راه مالرو چهارطاق. ده تازیان. سکنه ۱۸تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان بلورد بخش مرکزی شهرستان سیرجان. ۵۶هزارگزی خاور سعیدآباد، سر راه مالرو بلورد به کمال آباد. سکنه ۱۸ تن. مزارع اکبرآباد، شفگ، فریزن علیا و فریزن سفلی جزء این ده است. ساکنین از طایفهٔ بچاقچی است. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان بلورد بخش مرکزی شهرستان سیرجان. ۴۵هزارگزی جنوب خاوری سعیدآباد. ۵هزارگزی جنوب بلورد. سکنه ۹ تن. مزارع اصغرآباد، جبروئیه جزو این ده است. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان سعیدآباد بخش مرکزی شهرستان سیرجان. ۱۰هزارگزی باختر سعیدآباد. سر راه مالرو کریم آباد به زیدآباد. سکنه ۲۰ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان گاوگان بخش جبال بارز شهرستان جیرفت. ۱۰۰هزارگزی جنوب خاوری مسکون. ۶هزارگزی جنوب راه مالرو سبزواران به کروک. سکنه ۱۰ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان مسکون بخش جبال بارز شهرستان جیرفت. ۱۵هزارگزی خاوری مسکون. ده هزارگزی شمال راه دلفارد به مسکون. سکنه ۸ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان مسکون بخش جبال بارز شهرستان جیرفت. ۱۵هزارگزی خاوری مسکون. ده هزارگزی شمال راه دلفارد به مسکون. سکنه ۸ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان سرویزن بخش ساردوئیهٔ شهرستان جیرفت. ۱۵هزارگزی جنوب خاوری ساردوئیه. سر راه مالرو جیرفت به ساردوئیه. سکنه ۷ تن. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان گروه بخش ساردوئیه شهرستان جیرفت. سی هزارگزی خاور ساردوئیه سر راه ساردوئیه به راین. سکنه ۲۰ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان گروه بخش ساردوئیه شهرستان جیرفت. ۱۵هزارگزی شمال خاوری ساردوئیه. چهارهزارگزی خاور راه فرعی راین به ساردوئیه. سکنه ۱۲ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان گروه بخش ساردوئیه شهرستان جیرفت. ۲۰هزارگزی خاور ساردوئیه. ۱۵هزارگزی خاور راه فرعی راین به ساردوئیه. سکنه ۴ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از بخش ساردوئیهٔ شهرستان جیرفت. چهارهزارگزی خاور ساردوئیه، سه هزارگزی شمال راه مالرو بافت به ساردوئیه. سکنه ۸ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده مرکز دهستان قلعه گنج بخش کهنوج شهرستان جیرفت. ۷۲هزارگزی جنوب کهنوج، سر راه مالرو مارز به کهنوج. سکنه ۳۰ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان منوجان بخش کهنوج شهرستان جیرفت ۸۵هزارگزی جنوب کهنوج. سه هزارگزی خاور فرعی کهنوج به میناب. سکنه ۴۰ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان منوجان بخش کهنوج شهرستان جیرفت ۳۰هزارگزی جنوب کهنوج، هفت هزارگزی باختر راه فرعی کهنوج به میناب. سکنه ۱۰ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) ده کوچکی است از دهستان منوجان بخش کهنوج شهرستان جیرفت ۳۰هزارگزی جنوب کهنوج، هفت هزارگزی باختر راه فرعی کهنوج به میناب. سکنه ۱۰ تن. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۸).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان آزادوار بخش جغتای شهرستان سبزوار واقع در ۳۲هزارگزی شمال باختری جغتای و ۵هزارگزی شمال راه آهن. ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۵۲۰ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، پنبه. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه اتومبیل رو است. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان باشتین بخش داودزن شهرستان سبزوار واقع در ۶۰هزارگزی جنوب خاوری داودزن و ۱۲هزارگزی جنوب شوسهٔ عمومی طهران، ناحیه ای است واقع در جلگه ولی معتدل. دارای ۵۷۵ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا غلات، پنبه. اهالی به کشاورزی، کرباس بافی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان مرکزی بخش حومهٔ شهرستان سبزوار، واقع در هفت هزارگزی جنوب باختری سبزوار و کنار کال شور. ناحیه ای است واقع در جلگه. گرمسیر. دارای ۱۸۰ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. از قنات مشروب میشود. محصولات آنجا زیره. اهالی به کشاورزی گذران میکنند. راه مالرو میباشد. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).[ حُ سِ ] (اِخ) دهی است از دهستان نیگنان بخش بشرویه شهرستان فردوس واقع در ۲۵هزارگزی شمال باختری بشرویه و سه هزارگزی خاور شوسهٔ عمومی بشرویه به نیگنان. ناحیه ای است واقع در جلگه، گرمسیر. دارای ۱۶ تن سکنه میباشد. فارسی زبانند. (فرهنگ جغرافیایی ایران ج ۹).