معنی حسن کبه
5 بازدید
[ حَ سَ نِ کُ بْ بَ ] (اِخ) (شیخ محمد ...) ابن محمد صالح کبهٔ بغدادی (۱۲۶۹-۱۳۳۶ هـ . ق.). از شعرا و علمای شیعه در سدهٔ چهاردهم هجری و شاگرد میرزا حسن شیرازی در سامراء و درگذشته و مدفون در نجف است. او راست: حاشیهٔ وسائل و حاشیه های دیگر و حجّیة الظن و الخلل فی الصلاة که در ۱۳۰۷ هـ . ق. نگاشته است. (ذریعه ج ۷ ص ۲۴۹ و ج ۹ ص ۲۴۵) (ریحانة الادب).
کلمات هم‌قافیه با «حسن کبه»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «به» برای سرودن شعر