معنی حسن چوپانی

[ حَ سَ نِ ] (اِخ) ابن تیمورتاش بن چوپان، معروف به امیرشیخ حسن کوچک و حسن چوپانی (۷۳۶ -۷۴۴ هـ . ق.). پس از پدرش حاکم سیواس شد و زوجه اش پنج تن را وادار کرد تا وی را خفه کردند. شمس الدین محمود اصفهانی در تاریخ مرگ حسن چوپانی ساخته است : نویان زمان شیخ حسن چوپانی از حکم قضا و قدر یزدانی در سال «ذمد» در شب روز معراج بر دست زنش تباه شد پنهانی. (دررالکامنة ج ۲ ص ۱۵) (رجال حبیب السیر ص ۳۴) (فهرست تاریخ عصر حافظ) (از سعدی تا جامی) (مرآت البلدان ج ۱ ص ۳۹۶) (نزهةالقلوب ج ۳ ص ۹۶) (شدالازار ص ۱۰۰) (سفرنامهٔ مازندران رابینو ص ۱۶۴) (آتشکدهٔ آذر).