معنی حسن واسطی
[ حَ سَ نِ سِ ] (اِخ) ابن قاسم بن علی بن محمدبن بادی مکنی به ابوالجوائز. کاتب نحوی (۳۸۲-۴۶۰ هـ . ق.). او راست: شرح کتاب سیبویه. اصلش از واسط و ساکن بغداد بود و در آنجا درگذشت. (وفیات الاعیان) (هدیة العارفین ج ۱ ص ۲۷۶) (زرکلی ۲۳۲).[ حَ سَ نِ سِ ] (اِخ) رجوع به حسن بزاز شود.
کلمات همقافیه با «حسن واسطی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «طی» برای سرودن شعر