معنی حسن نجمآبادی
5 بازدید
[ حَ سَ نِ نَ ] (اِخ) ابن ابراهیم بن باقر. وی پسر عم شیخ هادی نجم آبادی معروف است و شاگرد شیخ مرتضی انصاری و نامزد مرجعیت پس از وی بود، و اندکی پس از وی در ۱۲۸۴ هـ . ق. درگذشت. او راست: «البیع» و «الخلل». (الذریعه ج ۳ ص ۱۹۱ و ج ۷ ص ۲۴۹).
کلمات همقافیه با «حسن نجمآبادی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «دی» برای سرودن شعر