معنی حسن مهلبی

[ حَ سَ نِ مُ هَلْ لَ ] (اِخ) ابن احمد مکنی به ابوالحسین. درگذشتهٔ ۳۸۰ هـ . ق. او راست: «المسالک و الممالک» که برای معز فاطمی فرمانروای مصر تألیف کرده و آن را بنام او «عزیزی» نامیده است. (هدیة العارفین ج ۱ ص ۲۷۳).[ حَ سَ نِ مُ هَلْ لَ ] (اِخ) ابن محمدبن علی حلبی مهلبی. او راست: «الانوار البدریة» و در آن شبهات یوسف بن مخزوم قدری واسطی متکلم که در آغاز قرن هشتم هجری میزیست رد نموده است. و آن را در ۶ جمادی الآخرة ۸۴۰ هـ . ق. به دستور ابن فهد حلی تألیف کرده است. (ذریعه ج ۲ ص ۴۱۹).[ حَ سَ نِ مُ هَلْ لَ ] (اِخ) ابن محمدبن هارون بن ابراهیم بن عبداللََّه مهلبی مکنی به ابومحمد از فرزندان مهلب بن ابوصغره است. وی وزیر معزالدولة آل بویه بود در بصره ۲۹۱ هـ . ق. بزاد و در راه واسط ۳۵۳ هـ . ق. درگذشت و در بغداد بخاک سپرده شد. او راست: «دیوان الرسائل» و «دیوان شعر» و «الاصول» در نحو و «اللغة» در مخارج حروف. (هدیة العارفین ج ۱ ص ۲۷۰) (زرکلی چ ۱ ص ۲۳۸) (فوات الوفیات).