معنی حسن متکلم

معنی حسن متکلم

6 بازدید
[ حَ سَ نِ مُ تَ کَ لْ لِ ] (اِخ) شاعر نیشابوری و شاگرد ملا ظفر هروی است. رساله یی در صنایع بدیعی بنام ملک غیاث الدین کرت ساخته. و «شاهد صادق» مرگ او را در ۷۷۱ هـ . ق. نگاشته است. (ذریعه ج ۹ ص ۲۴۶). وی مداح ابورضا، کمال الدولة بوده، گوید: کمال دول بورضا کافرینش بود در خطب زین الفاظ خاطب. و این قصیده بغلط در دیوان منوچهری چاپ شده است. و اگر قصیدهٔ [ سلام علی دار أم الکواعب ... ] از حسن باشد، او مدعی است که نژادش به ساسانیان کشد زیرا که گوید: منم از نژاد بزرگان ساسان که بودند شاهان چتر و مواکب.

کلمات هم‌قافیه با «حسن متکلم»

مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «لم» برای سرودن شعر

راهنمای اختصارات لغت‌نامه دهخدا

نشانه‌های اختصاری و معانی آن‌ها

اِ = اسم

اِخ = اسم خاص

اِ صوت = اسم صوت

اِ فعل = اسم فعل

اِ مرکب = اسم مرکب

اِ مص = اسم مصدر

ص = صفت

ص نسبی = صفت نسبی

ن تف = نعت تفضیلی

نف = نعت فاعلی

ن ل = نسخه بدل

ن م = نعت مفعولی

ع = عربی

ظ = ظاهراً

ج = جلد

ج، = جمع

جِ = جمعِ…

جج، = جمع‌الجمع

ججِ = جمع‌الجمعِ…

ص = صفحه

صص = صفحات

مص = مصدر

مص مرکب = مصدر مرکب

ح = حاشیه

حامص = حاصل مصدر

چ = چاپ

|| = نشانه معنی بعدی مدخل

__ = نشانه ترکیب یا زیرمدخل

ق = قید

ق.م. = قبل از میلاد

م. = میلادی

(ص) = صلّی‌الله علیه و آله و سلم

(ع) = علیه‌السلام

(س) = سلام‌الله علیه

فان = فرهنگ اسدی نخجوانی

حفان = حاشیه فرهنگ اسدی نخجوانی

حبط = حبیب‌السیر چاپ طهران

خارج می‌شوید؟

برای خروج از سایت اطمینان دارید؟

برای دسترسی باید وارد شوید