معنی حسن لاهیجی
4 بازدید
[ حَ سَ نِ ] (اِخ) ابن عبدالرزاق بن علی بن حسین گیلانی لاهیجی قمی. پدرش از حکما و فلاسفهٔ بنام ایران در سدهٔ یازدهم هجری بوده و فیاض تخلص داشته است. حسن و برادرش ابراهیم فرزندان فیاض نیز از علما بوده اند. حسن در قم به سال ۱۱۲۱ هـ . ق. درگذشت و نزدیک «شیخان» دفن شد و اکنون قبر وی در میان خیابان واقع شده است. او راست: «شمع الیقین» و «ربط الحکمه» و «آئینهٔ حکمت» و جز آن. (ذریعه ج ۹ ص ۲۴۵ بنام حسن گیلانی) (ریحانة الادب) (تذکرهٔ نصرآبادی ص ۱۵۷).
کلمات هم‌قافیه با «حسن لاهیجی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «جی» برای سرودن شعر