معنی حسن عسکری

[ حَ سَ نِ عَ کَ ] (اِخ) ابن عبداللََّه بن سهل بن سعیدبن یحیی بن مهران بغدادی، مکنی به ابوهلال عسکری از عسکر مکرم اهواز. متوفی پس از ۳۹۵ هـ . ق. و ۱۰۰۵ م. او راست: «اعلام المعانی» و دیوان شعر و پانزده کتاب دیگر که در هدیةالعارفین (ج ۱ ص ۲۷۳) یاد شده است. رجوع به وفیات الاعیان و زرکلی ج ۲ و روضات ص ۲۱۶ شود.غ[ حَ سَ نِ عَ کَ ] (اِخ) ابن عبداللََّه بن سعیدبن اسماعیل بن زیدبن حکیم، مکنی به ابو احمد. منسوب به شهر عسکر مکرم اهواز (۳۸۲ -۲۹۳ هـ . ق.). او راست: «الحکم و الامثال» و هشت کتاب دیگر که در هدیة العارفین (ج ۱ ص ۲۷۳) و زرکلی (چ ۱) یاد شده است.غ[ حَ سَ نِ عَ کَ ] (اِخ) ابن علی الهادی (علی الصابر)بن محمدالتقی بن علی بن موسی الرضا. معروف به حسن خالص. امام یازدهم شیعهٔ اثناعشری است. مکنی به ابومحمد است و در مدینه در ۲۴۳ هـ . ق. و ۸۴۶ م. متولد شد و با پدرش به سامراء که پایتخت عباسیان بود، آمد و در آنجا به سال ۲۶۰ هـ . ق. و ۸۷۳ م. درگذشت. روز مرگ وی تمام بازار تعطیل و تشییع بزرگی از جنازهٔ وی از طرف امرا به عمل آمد و در خانه ای که پدرش در سامرا در آن دفن بود، به خاک سپرده شد. وی پدر محمدبن الحسن قائم آل محمد و امام دوازدهم شیعه است. رجوع به محمدبن حسن شود. (الفصول المهمه) (زرکلی چ ۱ ص ۲۳۱) (نزهةالقلوب ج ۳ ص ۴۲) (حبیب السیر).غ