معنی حسن ظن
[ حُ نِ ظَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) حسن نیت. نیک اندیشی. مقابل سوء نیت. || خوش گمانی. نیکوگمانی. و آن حالتی است که آدمی با آن مطمئن باشد و متوقع خیر باشد: حسن ظن بزرگان بیش از فضیلت بنده است. (گلستان). حسن ظن بزرگان در خصم بر کمال است. (گلستان). یکی از بزرگان در حق این طایفه حسن ظنی بلیغ داشت. (گلستان). || خوش باوری. ساده لوحی.غ
کلمات هم‌قافیه با «حسن ظن»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «ظن» برای سرودن شعر