معنی حسن طلب
[ حُ نِ طَ لَ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) طلب کردن چیزی را از کسی به کنایت و اشارت پاکیزه، به صورتی که قبح سؤال ظاهر نشود. چنانکه ستودن چیز کسی را پیش مالکش. (غیاث اللغات) (آنندراج). و رجوع به مرآت الخیال ص ۱۱۸ و نیز رجوع به ترکیبات حسن شود.غ
کلمات همقافیه با «حسن طلب»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «لب» برای سرودن شعر