معنی حسن صغانی
[ حَ سَ نِ صَ ] (اِخ) ابن محمدبن حسن بن علی بن عدوی عمری مکنی به ابوالعباس و ملقب به رضی الدین صغانی هندی ساکن بغداد بود (۵۵۵ -۶۵۰ هـ . ق.) و در بغداد درگذشت. او راست: «الاحکام» در فقه حنفی و جز آن که در هدیةالعارفین (ج ۱ ص ۲۸۱) و روضات (ص ۲۲۲) یاد شده است.
کلمات هم‌قافیه با «حسن صغانی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «نی» برای سرودن شعر