معنی حسن رامهرمزی
6 بازدید
[ حَ سَ نِ هُ مُ ] (اِخ) ابن عبدالرحمان بن خلاد فارسی حافظ، مکنی به ابومحمد. درگذشتهٔ ۳۶۰ هـ . ق. او راست: «ادب الموائد» «ادب الناطق»، «امام التنزیل» و هفده کتاب دیگر. (هدیة العارفین ج ۱ صص ۲۷۰ -۲۷۱).
کلمات همقافیه با «حسن رامهرمزی»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «زی» برای سرودن شعر