معنی حسن بکری
[ حَ سَ نِ بَ ] (اِخ) ابن محمدبن عمروک قرشی تیمی بکری، ملقب به صدرالدین و مکنی به ابوعلی نیشابوری دمشقی. محتسب صوفی بود و مصر را سیاحت کرد و در آنجا در ۶۵۶ هـ . ق. درگذشت. او راست: «اربعی البلدان» ذیل تاریخ دمشق از ابن عساکر. (هدیةالعارفین ج ۱ ص ۲۸۲).
کلمات همقافیه با «حسن بکری»
مشاهده واژگان هموزن و همآهنگ ختمشده به «ری» برای سرودن شعر