معنی حسن بغدادی

[ حَ سَ نِ بَ ] (اِخ) رجوع به حسن ابح و حسن کبه و حسن مذهب شود.[ حَ سَ نِ بَ ] (اِخ) ابن احمد نحوی درگذشتهٔ ۶۴۲ هـ . ق. او راست: «غث التصریف» و دو کتاب دیگر او نیز در هدیةالعارفین (ج ۱ ص ۲۸۱) یاد شده است.[ حَ سَ نِ بَ ] (اِخ) ابن محمدبن ابراهیم، مکنی به ابوعلی مالکی مقری. درگذشتهٔ ۴۳۸ هـ . ق. او راست: «روضة» در قرائت. (هدیةالعارفین ج ۱ ص ۲۷۵).[ حَ سَ نِ بَ ] (اِخ) ابن الخفیف. منجم فارسی الاصل بود و در پیرامون ۱۹۰ هـ . ق. درگذشت. او راست: «تحویل سنی العالم»، «تحویل سنی الموالید»، «قضیب الذهب»، «کار مهتر» در نجوم و «مدخل الی علم الهیئة» و کتاب «الموالید» و «النکت». (هدیةالعارفین ج ۱ ص ۲۶۵) (چهار مقاله ص ۲۰۳).