معنی حسن بانیی
[ حَ سَ نِ نِ ] (اِخ) ابن موسی کرد شافعی. صوفی، در بانه متولد شد و در دمشق به سال ۱۱۴۸ هـ . ق. درگذشت. او راست: شرح الحکم در عرفان و شرح عوامل جرجانی در نحو، و جز آنها که در اعلام زرکلی (چ ۱ ص ۲۴۲) بنقل از سلک الدرر یاد شده است. و کتب دیگر او در هدیةالعارفین (ج ۱ ص ۲۹۸) آمده است.
کلمات هم‌قافیه با «حسن بانیی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «یی» برای سرودن شعر