معنی حسن اصفهانی
[ حَ سَ نِ اِ فَ ] (اِخ) برادر حاج عبداللََّه عطار از شاعران سدهٔ یازدهم. نصرآبادی مثنوی «خروسیه» را بدو نسبت داده است. (ذریعه ج ۹ ص ۲۴۰). و او راست: مثنوی «فتح نامه». (کشف الظنون). رجوع به حسن یزدی شود.[ حَ سَ نِ اِ فَ ] (اِخ) نامش حسنعلی بود و متولی مزار شهیدیه محل قتل صفی میرزا صفوی به دست شاه عباس اول بود. احوال او در ذریعه (ج ۹ ص ۲۴۱) بنقل از نصرآبادی و تذکرهٔ غنی آمده است. تخلص او حسن بوده است.
کلمات هم‌قافیه با «حسن اصفهانی»
مشاهده واژگان هم‌وزن و هم‌آهنگ ختم‌شده به «نی» برای سرودن شعر