معنی حسام خویی

[ حُ مِ خُ ] (اِخ) حسام الدین حسن بن عبدالمؤمن متخلص به حسام و ملقب به مظفری از شاعران سدهٔ هفتم در ماردین است. او راست: «نصیب الفتیان» در مقابل نصاب الصبیان و «تحفهٔ حسام» در لغت فارسی به ترکی و «ملتمسات» در ۴۰۰ رباعی و «قواعدالرسائل» در انشاء که این به فارسی خالص است و در رجب ۶۸۴ هـ . ق. نگاشته شده و «نزهةالکتاب» در امثال، که در محرم همان سال نگاشته است. احوال وی در دانشمندان آذربایجان ص ۱۱۳ و فهرست دانشگاه ج ۲ ص ۲۹۲ و فرهنگنامه های عربی به فارسی ص ۱۲۶ و مقدمهٔ همین لغت نامه و ذریعه ج ۹ ص ۲۳۶ آمده است.