معنی حسام‌الدین افندی

[ حُ مُدْ دی اَ فَ ] (اِخ) عمربن جمال افندی ابن عاطف زاده جلال افندی است. پدر او از علمای عصر سلطان سلیم خان سوم بوده و در سال ۱۲۲۳ هـ . ق. وفات کرده است. مولد حسام الدین بسال ۱۲۱۴ هـ . ق. است، پس از تحصیل علوم کلاسیک روزگار خویش در سال ۱۲۶۴ هـ . ق. به مولویت سالنیک منصوب شد و در سال ۱۲۶۵ هـ . ق. به عضویت مجلس کبیر که در ادرنه منعقد شد، منتخب گردید. و پس از طی مراتب و مشاغلی چند به ریاست مجلس نواب تعیین شد و در سال ۱۲۸۰ هـ . ق. بمسند شیخ الاسلامی ارتقاء یافت و در ۱۲۸۲ هـ . ق. معزول شده در سال ۱۲۸۶ هـ . ق. درگذشت و در اسکدار مدفون شد. او مردی عالم و نویسنده بود و در امور سیاست نیز وقوف داشت. (قاموس الاعلام ترکی).