معنی حرف مستعلی

[ حَ فِ مُ تَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) حرفی که هنگام تلفظ آن زبان از جای خویش به بالا گراید، پس اگر آن اندازه بالا رود که به حنک منطبق شود مطبق نامیده شود و اگر کمتر بالا رود فقط مستعلی نامیده شود. حرفهای مستعلی اضافه بر چهار حرف مستعلی منطبق ص. ض. ط. ظ، شامل حرفهای خ. غ. ق میباشد، که زبان در هنگام تلفظ به آنها بالا می آید، اما با حنک منطبق نشود، و آنها را مستعلی غیرمنطبق نامند. پس مستعلی اعم از مطبق است، هر مطبق مستعلی باشد نه بعکس. در برابر حرف منخفض که هنگام تلفظ زبان بالا نیاید. (از کشاف اصطلاحات الفنون).