معنی حجرالافروج

[ حَ جَ رُلْ اَ ] (ع اِ مرکب) آنرا حجر افروغی و حجر فروغیا نیز نامند. سنگی است که مانند قیشور بر روی آب می ایستد و از استنبول خیزد. مجفف و قابض است و یک دانگ او درحال رفع سم عقرب میکند. (تحفهٔ حکیم مؤمن). و صاحب اختیارات گوید: حجرالافروج حجر افروغی (و در نسخه ای حجر افروی) گویند از بلاد روم خیزد و سَبک بود و بر روی آب بایستد و مجفف بود و قبض در وی باشد. چون حل کنند و بیاشامند گزیدگی عقرب را سود دارد- انتهی. و در بعض کتب هندی آمده است: که آن حجر الفضة است. و افروج، فروغیا، افروغ و فریژی ناحیت واقعه در مرکز آسیای صغیر است. ابن البیطار در کتاب مفردات ذیل کلمهٔ حجر الافروج گوید: قال الغافقی قال حنین: یکون فی ارض الروم فی بلد یدعی اولومبوس بینه و بین قسطنطینیه مئتامیل و یطفو فوق الماء کالقیشور و اذا حک و شرب نفع من لسعة العقرب . رجوع به حجرالقیشور شود.