معنی حبوبی

[ حَ بو بَ ] (اِخ) سید محمدسعید پسر محمود معروف به حبوبی حسینی. خاندان حبوبی از خانواده های معروف نجف است و خود را از فرزندان حسین بن علی(ع) میدانند. مولد وی نجف، وفات او نیز همانجا در شعبان سال ۱۳۳۳ هـ . ق. بوده است، اخلاق و ریاضی را نزد میرزا حسین قلی آموخت و فقه و اصول را نزد شیخ محمدحسین کاظمی و پس از مرگ او نزد محمد طه نجف تلمذ کرد و سپس به تدریس پرداخت و در دارالعلم نجف روشی جدید در تعلیم بوجود آورده و بسیاری از دانشمندان از محضر وی استفاده کردند. دیوان او را شیخ عبداللََّه جوهری تصحیح کرده و به توسط سیدعلی پسر حبوبی در بیروت در ۳۳۰ صفحه به سال ۱۳۳۱ هـ . ق. منتشر گردیده است. شرح حال او در مقدمهٔ دیوان وی، و در ریحانةالادب و ج ۹ الذریعة بتفصیل آمده است.