معنی حبلی

[ حُ لا ] (ع ص) آبستن. (دهار). باردار. حامل. حامله. || زن ممتلی از شراب و آب. ج، حبلیات، حبالی، حبالیات : زمانه هر نفسم تازه محنتی زاید اگرچه وعده معین شده است حبلی را. ظهیر فاریابی.[ حُ لا ] (اِخ) لقب سالم بن غنم بن عوف بن خورج، بدانجهت که کلان شکم بود، و از اولاد اویند بنوالحبلی که بطنی است از انصار. (از سمعانی و جز آن).[ حُ بُ لی ی / حُ بَ لی ی ] (ع ص نسبی) منسوب به بنوالحبلی. || منسوب به حیی از یمن. (سمعانی).[ حُ لی ی ] (ع ص نسبی) منسوب به حُبلی ََ. || منسوب به حَبلَة. (معجم البلدان).[ حَ لی ی ] (ع ص نسبی) منسوب به بنی الحبل. (سمعانی).[ حُ لی ی ] (اخ) حاتم بن سنان بن بشر حبلی. عبدالوهاب بن عتیق بن راذان مصری از وی روایت کند. منسوب به حبلة از قرای عسقلان است. (معجم البلدان).